જીવન ના રંગ (Origin...
 

જીવન ના રંગ (Original Author)  

Page 1 / 2
  RSS
 Anonymous
(@Anonymous)
Guest

અવિનાશે ખેંચી લીધેલો હાથ ભાભીએ હાથ માં લીધો અને પોતાની છાતી પર દબાવી દીધો “અવિનાશ...ગુસ્સે ના થઈશ...મયંક મને કઈ ઓછી દુખી કરે છે કે પાછો તું પણ રિસાય છે? એને તો મારી પરવા નથી...પણ તને તો છે ને..!!” ભાભી ના ચહેરા ઉપર બેચેની અને ઉદાસી છવાઈ ગઈ..

“પણ ભાભી....તમારી અને મારી વચ્ચે...આ બધું...શું બરાબર કહેવાય?”

“કેમ બરાબર ના કહેવાય? હું ક્યાં કશું ખોટું કરું છું? તે મારા સ્તનો ને ઉપર થી ખાલી સ્પર્શ જ તો કર્યો છે..! એ તો કોઈ બીજો ડોક્ટર હોત તો પણ તપાસવા માટે ત્યાં અડકવાનો હતો. તું પણ ડોક્ટર જ છે ને...અને તે પણ ગાયનેક...તો એક ગાયનેકોલોજીસ્ટ મારા સ્તનો ને અડકે...તેમાં ખોટું શું છે...બોલ..!!”

“પણ ભાભી...ચેકપ અલગ વસ્તુ છું....અહી તો હું તમારા સ્તનો ને....અને તેમ કરતા કરતા મારું ટાઈટ થઇ ગયું છે....આ તો ખોટું જ કહેવાય ને..!!” અવિનાશ જાણે પાળ બાંધી રહ્યો હતો

“એ બધું હું નથી જાણતી...આખરે મારી પણ શારીરિક જરૂરતો છે...આમ કરવા માં મને આનંદ આવતો હોય તો તને વાંધો શું છે? આ થી વધુ મારે કઈ નથી કહેવું તને...તારી ના ઈચ્છા હોય તો પછી છોડ...” કહી મોઢું ફેરવી ભાભી પોતાની આંખો લુછવા લાગ્યા...

“અરે ભાભી...તમે તો ઈમોશનલ થઇ ગયા....મેં ના ક્યાં પાડી જ છે..!! આમ જુઓ તો મારી તરફ...ચાલો આંસુ લુછી નાખો...અને એક સ્વીટ સ્માઈલ આપો મને....” ભાભી ની હડપચી હાથ થી પકડી તેમનો ચહેરો પોતાની તરફ ફેરવતા અવિનાશે કહ્યું.

“ઓકે ઓકે....તમે જે ઈચ્છશો તે જ થશે...બસ્સ્સ..!!” કહી અવિનાશ પોતાના બંને હાથે ભાભી ના સ્તનો ને દબાવવા લાગ્યો.

અવિનાશ ના હાથો ને એક ઝાટકે પોતાના સ્તનો થી હટાવી ને ભાભી બોલ્યા “આ શું કરે છે અવિનાશ? ભાન માં તો છે ને તું? તું આવી રીતે સીધા મારા સ્તનો ને પકડી ને દબાવી ના શકે...ભૂલીશ નહી કે તું એક ડોક્ટર છે....એક ડોક્ટર પોતાના દર્દીઓ ના સ્તન એવી રીતે દબાવે?”

ભાભી ના અચાનક બદલાયેલા રૂપ થી અવિનાશ એક ક્ષણ માટે સ્તબ્ધ થઇ ગયો. પછી સ્ટેથોસ્કોપ ને પકડી પહેલા ની જેમ ભાભી ના સ્તનો પર ની અણીદાર નીપલ ને દબાવવા લાગ્યો.

ભાભી હસી પડ્યા... “હા...હવે બરાબર છે...કોઈ જોઈ જાય તો પણ વાંધો ના આવે આ રીતે...”

અવિનાશે ભાભી ના સ્તનો ની નીપલ સાથે રમતા રમતા અવારનવાર દબાવવાના ખેલ ને ચાલુ રાખ્યો...

“એક વાત કહું ભાભી....તમારી આ નીપલ એકદમ લાંબી ને મોટી છે...બહુ ગમે છે મને..”

“મને ખબર છે...તને મારી નીપલ બહુ ગમે છે...દીવાનો છું તો મારી નીપલો નો..અચ્છા બીજી એક વાત...હવે થી તારે દરરોજ તારા દર્દીઓ વિષે ની વાતો મને કહેવાની...કઈ કઈ સ્ત્રીઓ કે છોકરીઓ ને જોઈ તારો ઉભો થઇ ગયો...મને આવી ને કહેજે...કઈ પણ છુપાવ્યા વગર...”

ભાભી ની આવી વાત સાંબળી અવિનાશ જોશ માં આવી ગયો... બે આંગળી વચ્ચે નીપલ ને દબાવી...બ્લાઉઝ ની ઉપર થી જ મસળતા બોલ્યો “હા ભાભી...હું તમને બધું જ કહીશ...હવે થી તમે મારા ભાભી નહી પણ મિત્ર છો...મારા સૌ થી વહાલા મિત્ર...”

અવિનાશ ની આંગળીઓ એ નીપલ ને એવી જોર થી ચપટી ભરી કે ભાભી નો સીસકારો નીકળી ગયો...
“અવિનાશ...કંટ્રોલ માં રહેજે...અવની ભલે ઘરે નથી...પણ કામવાળી હજી રસોડા માં કામ કરે છે...એને શંકા ના જવી જોઈએ....તારે જોવી છે ને મારી નીપલો....” બ્લાઉઝ ની ઉપર થી જ પોતાની નીપલ ને ઉપસાવી ભાભી એ આગળ ધરી... “જો આ રહી...કેવી મોટી ને લાંબી છે...!!”

પોણા ઈંચ લાંબી...એકદમ સીધી ને ટટ્ટાર નીપલ....જોઈ ને જ અવિનાશ મદહોશ થઇ ગયો...પોતાના ટાઈટ લન્ડ ને બે પગ વચ્ચે દબાવી...તે પોતાની આંગળી ના ટેરવા નીપલ પર ગોળ ગોળ ફેરવવા લાગ્યો.

વાહ..!! શું અનોખો એહસાસ હતો..!! ભાભી ની નીપલો “સાવધાન” માં ઉભેલા કોઈ સૈનિક ની જેમ ટટ્ટાર ઉભી હતી...બ્લાઉઝ ને ખોલી ને તેને ચૂસી લેવાની અદમ્ય ઈચ્છા ને અવિનાશે માંડ માંડ રોકી રાખી. જો કે તેના ચહેરા ના હાવભાવ તેની આ ઈચ્છા ની ચાડી ખાતા હતા અને તે રિયાભાભી ના ધ્યાન બહાર નહોતું. તે મનોમન અવિનાશ ની આ સ્થિતિ નો આનંદ માણતા મુસ્કુરાઈ રહ્યા હતા. ગઈ કાલે પોતાની જાત સાથે જ દગો ખાનારા ભાભી...પાછલી રાત ની ઘટના ને ભૂલી...આ નવા...વાસ્તવિક એહસાસ ની પુરેપુરી મજા લઇ રહ્યા હતા. વરસાદી માહોલ...વાતાવરણ ની ઠંડક...માટી ની પ્રવર્તતી ભીની ખુશ્બુ...અને ભુખી નીપલો પર ફરતો અવિનાશ નો હાથ...!! ભાભી ની ચૂત હવે ભીનાશ પકડી રહી હતી....પોતાની બંને જાંઘો વચ્ચે ના આ ભીના એહસાસ ને ભાભી અવારનવાર જાંઘો ઘસી ને માણતા હતા....તેમની ગુલાબી ઝાંય વાળી પેન્ટી નો આગળ નો ભાગ યોની ના સ્ત્રાવ થી ચીકણો થઇ રહ્યો હતો.

અવિનાશ નો એક હાથ નીપલ પર અને એક હાથ પોતાની છાતી પર ઘસતા ઘસતા તે પોતાની બેબાકળી ભુખી વાસના નું નિરૂપણ કરી રહ્યો હતો. તેની નસેનસ માં ગરમાટો છવાઈ ગયો હતો. આટલી ઠંડક માં પણ તેના કપાળ પર પ્રસ્વેદ ની બુંદો બાઝી ગઈ હતી જે તે વારે ઘડીએ પોતાની હથેળી ફેરવી ને લૂછતો હતો.

અવિનાશ આ એહસાસ ની ક્ષણેક્ષણ માણી રહ્યો હતો...જ્યારે ભાભી હવે આ ઘટનાક્રમ ને આગળ ધપાવવા માંગતા હતા. પણ કેવી રીતે...? એક તો મર્યાદા નો દંભ જાળવવાનો દબાવ...અને બીજી બાજુ ભડકતી વાસના...!!

અચાનક ભાભી એ અવિનાશ નો હાથ પોતાના સ્તનો ઉપર ફરતો અટકાવી દીધો અને પોતાના શરીર થી અલગ કરી દીધો. તેણે આરપાર કરી દે તેવી નજરે અવિનાશ ની આંખો માં જોયું...જાણે કોઈ બાળક ના હાથ માં થી લોલીપોપ છીનવી લીધી હોય તેવી દશા હતી અવિનાશ ને...તે હતપ્રભ બની ભાભી સામે જોઈ રહ્યો...તેને લાગ્યું કે આ ખેલ નો અહી જ અંત લાવવા ઈચ્છે છે ભાભી...કદાચ ભાભી-દિયર ના સંબંધો વિષે જે ચર્ચા તેણે છેડી...તેને અનુલક્ષી ને ભાભી અટકી ગયા લાગે છે...ખરા-ખોટા ની વાતો કરવા બદલ અફસોસ થઇ આવ્યો અવિનાશ ને.

“શું થયું ભાભી?”

Quote
Posted : 14/10/2011 3:16 am
 Anonymous
(@Anonymous)
Guest

“કઈ નહી....હવે બહુ થયું...હજી હું નાહી પણ નથી...અને બ્રેકફાસ્ટ પણ બાકી છે...અવની પાછી આવશે તો વિચારશે કે શું કરતા હતા આપણે અત્યાર સુધી..!! વિચારું છું કે નાહી લઉં...”

નિરાશ વદને સ્ટેથોસ્કોપ ને કાન માંથી કાઢી વાળી લીધું અવિનાશે. આ ખેલ આટલો જલ્દી આટોપાઈ જશે તેવી આશા નહોતી તેને...કેટલી મજા આવતી હતી...!! ત્યાં જ ભાભી એ રંગ માં ભંગ પાડ્યો....તેને ખબર નહોતી પડતી કે ભાભી ને આખરે શું જોઈતું હતું..!! કોઈ સામાન્ય પુરુષ જેમ સ્ત્રી નો મન નો તાગ પામવા અથાગ પ્રયત્ન કરે અને અંતે હારે....તેવી જ સ્થિતિ હતી અવિનાશ ની. તે હતાશ મને ઉભો થયો અને દરવાજા તરફ વળ્યો....દરવાજો ખોલી ને બહાર નીકળવા જ જતો હતો ત્યાં.........

“મને નાહવા માં હેલ્પ કરીશ..અવિનાશ...” તેની પીઠ પાછળ થી ભાભી નો સાદ સંભળાયો...

ડૂબને વાલે કો તિનકે કા સહારા હી બહોત...........

“હેં......” બાઘા બનેલા અવિનાશ ને એક પળ માટે ખબર જ ના પડી કે શું જવાબ આપવો...

“હું નાહવા જાઉ છું....મને મદદ કરીશ? આઈ મીન...ઇફ યુ ડોન્ટ માઈન્ડ....” ભાભી ટહુક્યા...

ના પાડવાનો કોઈ પ્રશ્ન જ નહોતો....પણ અવિનાશ હજી સ્થિતિ નો તાગ કાઢવાનો પ્રયત્ન કરતો હતો કે ભાભી ખરેખર તેવું ઇચ્છતા હતા કે પછી મજાક કરતા હતા....!!

“આર યુ સીરીઅસ?” અવિનાશ ની પહોળી આંખો જોઈ રિયાભાભી હસી પડ્યા...

“ઓફ કોર્સ...આઈ એમ...તારી ઈચ્છા ના હોય તો પછી....” ભાભી એ વાક્ય અધૂરું જ મૂકી દીધું...

“ના ના....મને શું વાંધો હોય...!!” અવિનાશ મોટા ડગલા ભરી પાછો ફર્યો...

“એક મીનીટ....”હાથ થી નિર્દેશ કરતા ભાભી એ તેને ત્યાં જ અટકાવી દીધો...

“પહેલા બહાર જઈ ને કામવાળી શું કરે છે તે જોઈ આવ....અને તેને ખ્યાલ ના આવે તેવી રીતે રૂમ માં પાછો આવી જા..” ભાભી ના દુરંદેશી ભર્યા સંકેત થી વારી ગયો અવિનાશ. આવી સ્થિતિ માં પણ તેમનું મગજ સતેજ હતું....જ્યારે પોતે તો વાસના ની આગ માં પોતાની બુદ્ધિ ક્યાર ની ન્યોછાવર કરી બેઠો હતો...

તે ઝડપ થી કિચન તરફ ગયો....ડાઈનીંગ ટેબલ ઉપર નાસ્તો વ્યવસ્થિત રીતે ગોઠવેલો હતો. અને કામવાળી કિચન નું પ્લેટફોર્મ સાફ કરી રહી હતી. અવિનાશ ને જોતા જ તે બોલી...

“સાહેબ...નાસ્તો...!!”

“અમ્મ...હા..હમણાં નહી...મારે થોડું કામ છે...હું મારા રૂમ માં છું....મને ડીસ્ટર્બ ના કરતી...હું ફ્રી થઇ ને જાતે જ કરી લઈશ....”

“અને રિયા મેડમ....”

“એ સુતા છે....હું નાસ્તો કરવા બેસીશ ત્યારે તેમને બોલાવી લઈશ....તું તારું કામ પતાવ”

“જી...”

“હાશશશ....” નો મનોમન ઉદગાર કરી અવિનાશ પોતાના રૂમ તરફ જતો હોય તેમ ચાલવા લાગ્યો અને દીવાલ પાછળ સંતાઈ ને કામવાળી ની ગતિવિધિઓ જોવા લાગ્યો. જેવી તે પોતું કરવા માટે પીઠ ફેરવી નીચે નમી....અવિનાશ દબાતા પગલે....કોઈ ચોર ની જેમ...કિચન પાસે થી પસાર થઇ રિયાભાભી ના રૂમ માં પ્રવેશ્યો...અને દરવાજો કોઈ અવાજ કર્યા વગર વાસી...રાહત નો શ્વાસ લીધો.

રૂમ માં રિયાભાભી નહોતા...અને બાથરૂમ નું બારણું બંધ હતું. અવિનાશ ધ્રુજતા પગે બાથરૂમ તરફ ગયો. બારણા પર હળવે થી ટકોરા માર્યા....

“આવી જા અંદર....” ભાભી નો સ્વર એટલો મીઠો લાગ્યો અવિનાશ ને...!!

બારણું હળવે થી ખોલી તે અંદર આવ્યો. સામે જ ભાભી સાડી કાઢી ને ફક્ત બ્લાઉઝ અને પેટીકોટ માં ઉભા હતા. એક પળ માટે તો ભાભી ને આમ જોઈ નિશબ્દ બની ગયો અવિનાશ...!! ભાભી ના ભરાવદાર રસભર્યા સ્તનો ને જોઈ...તેનો ચીમળાયેલો લન્ડ ભૂરાંટા મારવા લાગ્યો. તેણે પોતાના હાથ વડે લન્ડ ને બે પગ વચ્ચે દબાવ દીધો.

ભાભી હસતા હસતા બોલ્યા “તારો આ દોસ્ત તો બહુ નટખટ છે....!”

અવિનાશ શરમાઈ ને નીચું જોઈ ગયો...જો કે તેને હવે લાગ્યું કે આ આવેલો મોકો શરમાવા નો નથી...મજા કરવાનો છે....ભાભી ની કેવીક ઈચ્છા છે તેની ઉપર બધો આધાર હતો.

ભાભી હવે હેન્ડ-હેલ્ડ શાવર ચાલુ કરી તેની તીણી પીચ્કારીયો પોતાના શરીર પર ઝીલવા લાગ્યા. બીજી જ પડે તેમનો બ્લાઉઝ પાણી થી તરબોળ થઇ ગયો. અવિનાશ ની નજર પણ ત્યાં જ હતી. ભાભી ની નીપલો પલળેલા બ્લાઉઝ માં થી એટલી જબરદસ્ત દેખાતી હતી કે અવિનાશ નો હાથ અનાયાસે જ પોતાના લન્ડ પર જતો રહ્યો.

ભાભી ને આ જોઈ મસ્તી સૂઝી.. “તારો દોસ્ત તને બહુ હેરાન કરતો લાગે છે...લાગે છે કે તેને તારી ભાભી ગમી ગઈ....” ખીલખીલાટ કરતા ભાભી બોલ્યા...

અવિનાશ શરમાઈ ને...નીચું જોઈ ગયો....

“અરે...કેમ ત્યાં ઉભો છે..? અહી આવ...” રિયા ભાભી એ હાથ થી ઈશારો કરતા કહ્યું..

“બહુ દિવસ થઇ ગયા....બેક સાફ નથી કરી...પાર્લર માં પણ નથી જવાયું....મને જરા પીઠ પર સાબુ લગાવી ને સ્ક્રબ કરી આપ ને...” કહી ભાભી એ અવિનાશ ના હાથ માં સાબુ મુક્યો..

અવિનાશ એક ક્ષણ માટે તો પોતાના હાથ માં કબુતર ચીતરેલા સુગંધી સફેદ સાબુ ને જોઈ રહ્યો અને પાછી ભાભી તરફ નજર કરી. ભાભી ઉંધા ફરી પોતાના વાળ ને આગળ ની તરફ કરી રહ્યા હતા જેથી અવિનાશ સાબુ ઘસી શકે...

બ્લાઉઝ ઉપર ની ખુલ્લી પીઠ પર અવિનાશ ધ્રુજતા હાથે સાબુ ઘસવા લાગ્યો. અડધા ઉપરાંત પીઠ તો બ્લાઉઝ માં ઢંકાયેલી હતી. અવિનાશ ને ખબર નહોતી પડતી કે ક્યાં સાબુ લગાવે અને ક્યાં નહી....જો કે ભાભી તેની પાસે ફક્ત સાબુ લગાડવા માટે તો આ બધું નહોતી કરી રહી તે સ્પષ્ટ હતું.

“અરે...સાવ ડોબો છે તું...આ શું ડોક ઉપર જ સાબુ ઘસ્યા કરે છે..!!

“પણ ભાભી પીઠ પર સાબુ કેવી રીતે લગાવું....? તમારું બ્લાઉઝ...”

“તો એમ બોલ ને...ઉભો રહે...બ્લાઉઝ કાઢી નાખું...” કહી ભાભી એક બે ક્ષણ માં બ્લાઉઝ ના હુક કાઢી બ્લાઉઝ પોતાના બાહુઓ પર થી કાઢી નાખ્યું. અવિનાશ ની નજર એકટક ભાભી પર ચોટેલી હતી.

ભાભી એ પાછળ લહેરાતા વાળ ને વળી આગળ લીધા અને ચહેરો પાછળ ફેરવી ને સુચક નજરે અવિનાશ સામે જોયું....અને હાથ લંબાવી ને બ્લાઉઝ અવિનાશ ના હાથ માં આપી બાજુ ના હુક પર લટકાવવા ઈશારો કર્યો. ભાભી નો ઉંચો થયેલો હાથ તેમના ડાબા તરફ ના સ્તન ને ઉજાગર કરતો હતો. તે દ્રશ્ય માં ખોવાયેલા અવિનાશ ને ભાભી ના સિસ્કારાએ જાગૃત કર્યો. જાણે મોડો સંકેત મળ્યો હોય તેમ બાજુ ના સ્ટીલ હુક પર તેણે ભાભી નું બ્લાઉઝ ટીંગાડી દીધું અને વળી પાછો ભાભી ના ખૂણા ઉપર થી દેખાતા સ્તનો ની આછીપાતળી રૂપરેખા ને તાકવા લાગ્યો.

અવિનાશ ને આ રીતે પોતાના સ્તનો ના દર્શન કરાવવા માં ભાભી ને બહુ જ મજા આવતી હતી. અવિનાશ નો લન્ડ હવે તેના પેન્ટ માં તંબુ બનાવી ઉભો થઇ ગયો હતો.

અવિનાશ ની ચોરી જાણે પકડી પાડી હોય તેમ તેમણે બ્રા થી ઢંકાયેલા પોતાના બંને સ્તન પોતાના હાથ થી ઢાંકી દીધા....અને ધીરે ધીરે મસળવા લાગ્યા... “બહુ ગમે છે ને આ તને...મન ભરી ને જોવા દઈશ તને...પહેલા પીઠ પર સાબુ લગાડી આપ મને...”

ReplyQuote
Posted : 14/10/2011 3:17 am
 Anonymous
(@Anonymous)
Guest

ભૂખ્યા વરુ ને જાણે કાચા માંસ ની લાલચ લાગી હોય તેમ અવિનાશ પોતાના હોઠ પર જીભ ફેરવતો ભાભી ની પીઠ પર સાબુ લગાડવા લાગ્યો. અવિનાશ ના હાથ નો સ્પર્શ પોતાની ખુલ્લી પીઠ પર થતા જ ભાભી ના શરીર માં ઝણઝણાટી વ્યાપી ગઈ....આત્મવિભોર થઇ ગયા ભાભી...

અવિનાશ નો તો હાલ બેહાલ હતો. તેના ગળું સુકાઈ ગયું હતું...તેને પોતાનો લન્ડ પકડી ને હલાવવો હતો પણ તેમ કરતા તેનું પેન્ટ સાબુ વાળું થઇ જાત.... મન મારી ને તે સાબુ લગાવતો રહ્યો..

“લો....લાગી ગયો સાબુ...”

“તો હવે ધોઈ ને સાફ કરી નાખ..” શાવર લંબાવી ને અવિનાશ ના હાથ માં આપતા ભાભી એ કહ્યું..

ભાભી ની ગોરી મુલાયમ માખણ જેવી પીઠ પર અવિનાશ હાથ ફેરવતા ફેરવતા શાવર થી સાબુ સાફ કરવા લાગ્યો. આંખો બંધ કરી તે આ એહસાસ ને માણતા માણતા ખોવાઈ ગયો. ભાભી એ પાછળ નજર કરી અવિનાશ ની બંધ આંખો ને જોઈ....તેણે સ્વપ્ના માં વિહરતો જોયો...શેનું સપનું જોઈ રહ્યો હશે તે ભાભી બરાબર જાણતા હતા...

ભાભી ને ટીખળ સુઝ્યું....બંધ આંખે શાવર થી પીઠ ધોતા અવિનાશ નો શાવર વાળો હાથ પકડી તેમણે અવિનાશ ના પેન્ટ તરફ કરી દીધો....અવિનાશ હોશ માં આવી આંખો ખોલે તે પહેલા તો તેનું આંખ પેન્ટ આગળ થી પલળી ગયું...

“અરે ભાભી...શું કરો છો? આ જુઓ...મારું પેન્ટ પલળી ગયું...”

ભાભી હવે અવિનાશ તરફ ફરી ને ઉભા રહ્યા....પલળેલો પેટીકોટ...ઉપર કાળી બ્રા...અને તે પણ ભીની....અને તેમની અક્ક્કડ નીપલ...વાહ...!! શું દ્રશ્ય હતું....!!”

અવિનાશ હક્કો બક્કો બની ભાભી ના શરીર સામે તાકી રહ્યો...

“ઓહ્હ...તું તો પલળી ગયો...!! એક કામ કર...ચલ તું પણ મારી જોડે નાહી લે...”

“નનના...ભાભી...તમારી સામે કેવી રીતે.....!!”

ગુસ્સે થયા નો અભિનય કરતા ભાભી બોલ્યા “શું નાના છોકરા જેવી વાત કરે છે..!! હું તારી સામે અડધી ઉઘાડી ઉભી છું તેનું કઈ નહી...અને તને પુરુષ થઇ ને શરમ આવે છે...તું પુરુષ તો છે ને....” આંખ મારી ભાભી એ અવિનાશ ને ચીડવ્યો...

“શું ભાભી તમે પણ ?”

“ચાલ તો પછી....કાઢી નાખ તારું પેન્ટ...અને બાકી ના કપડાં પણ ઉતારી નાખ...” કહી ભાભી એ અવિનાશ નો બેલ્ટ ખોલ્યો....બટન અને ચેઈન પણ... અને એક જ ઝાટકે અવિનાશ નું પેન્ટ અન્ડરવેર સહીત તેના ઢીચણ સુધી ઉતારી દીધું.

અવિનાશ નો લન્ડ બંધન માં થી છુટેલા કેદી ની જેમ ઉછાળી ને બહાર આવ્યો અને રિયા ભાભી ને સામે તાકતો હોય તેમ ટટ્ટાર ઉભો રહ્યો. ભાભી નમી ને પોતાનો ચહેરો અવિનાશ ના લન્ડ સુધી લાવ્યા...જાણે નિરીક્ષણ કરતા હોય તેમ બોલ્યા “હમમમ...મારા દિયર નો લન્ડ તો બહુ સરસ છે ને કઈ...તો તું છેલ્લા ૩ દિવસ થી આને છુપાવતો હતો મારા થી...આની શરમ આવતી હતી તને...ચલ શરમ છોડ અને બધા કપડાં કાઢ....”

ભાભી ના આદેશ સામે અવિનાશ નિસહાય હતો...જેમ જેમ ભાભી કહેતા ગયા તેમ તેમ તે કરતો ગયો...હવે તે ભાભી ની સામે સંપૂર્ણ નગ્ન ઉભો હતો.

“ચાલ...આજે હું તને નવડાવું....તું પણ યાદ રાખીશ...”

અવિનાશ યાંત્રિક રીતે નીચે ફર્શ પર બેસી ગયો. ભાભી પાસે ના બેધિંગ સ્ટુલ પર અવિનાશ ની એકદમ નજીક…. સામે જ બેઠા.

ભાભી સ્ટુલ પર અને અવિનાશ ફર્શ પર.... ભાભી એ પોતાનો પલળેલો પેટીકોટ તેમની જાંઘો સુધી વાળી ને ઉંચો કરી લીધો. અવિનાશ ને હવે ભાભી ની માખણ જેવી મુલાયમ ગોરી સફેદ જાંઘો નજરો સમક્ષ દેખાઈ રહી હતી. તેનું મોં ખુલ્લું ને ખુલ્લું જ રહી ગયું. ભાભી એ તેના માથા પર શાવર થી પાણી ની વર્ષા કરતા કહ્યું.. “ધ્યાન ક્યાં છે તારું? નીચે શું જુએ છે? તને તો મારા સ્તન બહુ ગમે છે ને...એ નજર સામે છે ને તું એને છોડી અહી નીચે ક્યાં ફાંફાં મારે છે?”

અવિનાશે સ્મિત કરી કહ્યું.. “તમે બહુ સારા છો ભાભી...”

રિયાભાભી ને અંદર ગલીપચી જેવો એહસાસ થયો... “ચલ હવે...માખણ ના ચોપડીશ....આ સાબુ ચોપડ..”

“ ના ભાભી....તમે નવડાવો છો તો પછી સાબુ પણ તમે જ લગાડી આપો...”

અવિનાશ ની ચાલાકી પર હસતા ભાભી બોલ્યા “અચ્છા બચ્ચું....મેરી બિલ્લી ઔર મુજે હી મિયાઉં...ચલ...તું ભી ક્યા યાદ કરેગા....લગાવી દઉં છું...”

આમ કહી ભાભી એ અવિનાશ ના ચહેરા પર...છાતી ઉપર અને પછી પીઠ ઉપર સાબુ લગાડી તેને નવડાવવા લાગી. આ દરમિયાન બે ચાર વાર...પીઠ ઉપર સાફ કરતી વખતે ભાભી ના સ્તન અવિનાશ ની છાતી ને ઘસાતા હતા. અવિનાશ શાંતિ થી મજા લઇ રહ્યો હતો.

“લે હવે...બધે નવડાવી દીધો...હવે તારા દોસ્ત ને તું જાતે જ નવડાવી દે...”

રીસાવા નું નાટક કરતા અવિનાશ બોલ્યો “તમે બોલી ને ફરી જાવ છો ભાભી...આવું ના ચાલે....આજે તમે જ મને નવડાવવાના છો...ભૂલી ગયા...?”

ભાભી ને તો ‘ભાવતું હતું અને વૈદે કહ્યું’ જેવો ઘાટ થયો....સાબુ ને પોતાના હાથ માં ઘસી ને તે અવિનાશ ના લન્ડ ઉપર માલીશ કરતા હોય તેમ ધીરે ધીરે સાબુ ઘસવા લાગ્યા. ભાભી ના કોમળ હાથો ની લાંબી આંગળીયો નો સ્પર્શ પોતાના લન્ડ ઉપર પડતા જ...અવિનાશ જાણે જન્નત ની સૈર પર નીકળ્યો હોય તેમ મહાલવા લાગ્યો. લન્ડ ને ઉપર નીચે કરતા ભાભી ના સ્તનો ઉંચા નીચા થતા હતા....અવિનાશ ને મન તો એવું થતું હતું કે બે હાથે પકડી ને સ્તન ને દબાવી-મચેડી નાખે...પણ તે મન મારી ને બેઠો હતો...હિંમત નહોતી થતી...

“ભાભી...ભુખ લાગી છે....”

“હવે અત્યારે તને ભુખ લાગી છે..? તો જા.. જઈ ને નાસ્તો કર...” અકળાયેલા ભાભી બોલ્યા..

“ના ના નાસ્તો નહી....મારે દૂધ પીવું છું...” બાળક ની જેમ કાલી ભાષા માં અવિનાશ બોલ્યો

ભાભી ને એક ક્ષણ માટે તો ખબર ના પડી કે અવિનાશ શું કહેવા માંગતો હતો....પણ અવિનાશ ની નજરો લોખંડ પર ચુંબક ચોંટે તેમ સ્તનો પર ચોંટેલી હતી....એ ધ્યાન માં આવતા જ ભાભી ને બત્તી થઇ..!!

અવિનાશ તેમના સ્તન ચૂસવા માંગતો હતો...!! તે આટલું ખુલી ને બોલશે તેવો અંદાજ નહોતો ભાભી ને...અને એટલે જ તે આની માટે તૈયાર પણ નહોતા....હજી પોતાના સ્તન તેમને સંપૂર્ણ ખુલ્લા નહોતા કર્યા...કાળી નેટ વાળી બ્રા હજી પણ તેમના સ્તન-યુગ્મ ને સાચવી ને બેઠી હતી...

તેમણે કઈ પણ બોલ્યા વગર નજરો નીચી રાખી ને અવિનાશ ના લન્ડ ને ઉપર નીચે કરવાનું ચાલુ રાખ્યું...પછી ચહેરો ઉંચો કરી અવિનાશ ની આંખો માં ધારદાર નજરે જોતા કહ્યું... “આજે તારી આટલી ઈચ્છા તો પૂરી કરી ને મને....પછી માટે પણ કૈક બાકી રાખ....બીજી વાર ક્યારેક મોકો મળશે તો એ પણ કરવા દઈશ....લે આ તારા દોસ્ત ને હવે તું જ સાચવ....નહીતો આમ ને આમ ઉભો જ રહેશે...” અવિનાશ નો લન્ડ છોડી તેના હાથ માં પકડાવતા બોલ્યા ભાભી...

અવિનાશ ભાભી ના સ્તનો ને જોતા જોતા હસ્તમૈથુન કરવા લાગ્યો....તેને જાણે આમાં મદદ કરતા હોય તેમ ભાભી એ પોતાના સ્તનો ને પૂરે પુરા ઉભારી ને દબાવ્યા...નીપલો ને આંગળીયો થી મસળી...પોતે પણ આનંદ લઇ રહ્યા હતા અને અવિનાશ ને પણ મજા કરાવી રહ્યા હતા...

વળી અવિનાશ બોલ્યો “ચૂસવા ના દો તો કઈ નહી...બસ ભાભી...ખાલી એક વાર...એક વાર તમારી અણીદાર નીપલો ને ચૂમવા તો દો..”

ભાભી એ હસતા હસતા પોતાના સ્તન અવિનાશ સમક્ષ ધર્યા...અને બોલ્યા “બહુ હરામી છે તું...તારો આ દોસ્ત પણ શેતાન છે...લે ચલ...ફટાફટ ચૂમી લે....પણ ખાલી એક જ વાર....” કહી ને ભાભી એ અવિનાશ ના લન્ડ અને વૃષણો ને પોતાની મુઠ્ઠી માં ભરી જોર થી દબાવ્યા...

અવિનાશે ફટાક દઈ ને ભાભી ના હાથ ને તે જ સ્થિતિ માં પકડી રાખી પોતાના હાથ વડે ભાભી ના હાથો ને પોતાના લન્ડ પર દબાણ વધાર્યું... “આઆહહહ.....ભાભી....બહુ મજા આવે છે....આમ જ દબાવો...”

કહી ને તેને બીજા હાથ થી ભાભી ની પલળેલી બ્રા ઉપર થી જ નીપલ ને પકડી ને ચૂમી લીધી...મન તો બહુ થયું કે ચૂસવા લાગે...પણ ભાભી ની આજ્ઞા ઉથાપી ને તે પોતાના રંગ માં ભંગ પાડવા નહોતો ઇચ્છતો....

ભાભી ની આંખો અર્ધ-મૂર્છિત અવસ્થા માં અડધી બિડાયેલી હતી....અવિનાશ ના હોઠો નો સ્પર્શ પોતાની નીપલો પર પામી ને તેમને ખુબ મજા આવી રહી હતી. તેમના હોઠ અડધા ખુલ્લા હતા...અને તેમનો ઉપર નો હોઠ ઉત્તેજના થી થર-થર કાંપી રહ્યો હતો. તેમનો એક હાથ અવિનાશ ના લન્ડ નીચે ના અંડકોષો ની થેલી ને હળવે હાથે દબાવી તેને અત્યાધિક આનંદ અર્પી રહ્યો હતો. તે હાથ ધીરે ધીરે સરકી ને અવિનાશ ના લન્ડ ઉપર...અવિનાશ ના હાથ ની પકડ ની નીચે આવી ગયો...અને અવિનાશ ને લન્ડ હલાવવા માં સહયોગ આપવા લાગ્યો.

આ જોઈ અવિનાશ થી રહેવાયું નહી....તેણે ભાભી ના એક સ્તન ને પોતાના હાથ વડે જોર જોર થી મસળી નાખ્યું..

હવે ભાભી ની આંખો સંપૂર્ણ બંધ થઇ ગઈ....અવિનાશ નો હાથ જે રીતે તેમના એક સ્તન પર ફરી રહ્યો હતો તેના થી તેમને બહુ મજા આવી રહી હતી. એ એહસાસ ને માણતા તે સીસકારા મારવા મંડ્યા...ઉત્તેજના માં તેમનું શરીર થોડું પાછળ ની તરફ નમી ગયું અને તેમના સ્તન અવિનાશ સામે વધુ ઉપસી આવ્યા. જાણે અવિનાશ ને વધુ ને વધુ મસળવા માટે ઉશ્કેરતા હોય...!! તેમનો હાથ અવિનાશ ના લન્ડ પર પુરજોર થી ઉંચો નીચો થઇ રહ્યો હતો.

અવિનાશે હવે પોતાનો બીજો હાથ લન્ડ પર થી હટાવી લીધો અને ભાભી ના બીજા સ્તન પર મૂકી દીધો....હવે લન્ડ હલાવવાનું કામ ભાભી જ કરતા હતા એટલે તે હવે બે હાથે તેમના સ્તનો ને મસળવા લાગ્યો...અવિનાશ ને રોકવાની કોઈ કોશિશ ભાભી એ ના કરી....એટલે હવે તે બમણા જોશ માં તેમના સ્તન દબાવવા લાગ્યો. ભાભી પણ હવે ઉત્તેજના ની પરાકાષ્ઠાએ આંખો બંધ કરી અવિનાશ નો લન્ડ હલાવી રહ્યા હતા. તેમની ચૂત હવે સંપૂર્ણ ભીની થઇ ચુકી હતી અને ચૂત ની ભીનાશ રેલા નું સ્વરૂપ ધારણ કરી તેમની જાંઘો પર થી સરકી તેમના પગ પર ટપકતી હતી. તેમનો એક હાથ હવે ભીના પેટીકોટ ઉપર થી જ પોતાની ચૂત ને પકડી ને ઘસવા લાગ્યો.

ReplyQuote
Posted : 14/10/2011 3:19 am
 Anonymous
(@Anonymous)
Guest

અવિનાશ હવે મદહોશી ના આલમ માં ભાભી ની બંને નીપલો ને પોતાની આંગળીયો થી પકડી ને જોર થી ખેંચી રહ્યો હતો...જાણે સ્તન થી અલગ કરી દેવાની હોય તેમ....ભાભી ને દુખવા લાગ્યું “અરે...છુટ્ટી પાડી દઈશ કે શું? ધીરે ધીરે...દુખે છે...”

ભાભી એ આંખો ખોલી... અવિનાશ ના ચહેરા પર ના વાસના યુક્ત ભાવ ને જોઈ તે મનોમન હસવા લાગ્યા...તે સ્ટુલ પર થી ઉઠી ને ઉભા થયા અને અવિનાશ ને પણ ઉભો કર્યો..

અવિનાશ નો ચહેરો બે હાથ થી પકડી ભાભી એ પોતાના બે સ્તનો ની વચ્ચે દાબી દીધો...બસ આટલું જ થયું ત્યાં તો અવિનાશ જનમ જનમ નો ભૂખ્યો હોય તેમ ભાભી ની બ્રા ને સ્તનો પર થી ઉંચી કરી બંને ખુલ્લા સ્તનો ને ચૂસવા લાગ્યો. રિયાભાભી ના સ્તન નો એવો એક પણ ભાગ બાકી નહોતો રહ્યો જ્યાં અવિનાશ ચૂમ્યો ના હોય. એ દરમિયાન ભાભી અવિનાશ નો લન્ડ પકડી ને જોર જોર થી હલાવી રહ્યા હતા કે અચાનક....અવિનાશ નું શરીર અક્કડ થઇ ગયું...!! અને તેના લન્ડ માં થી જોરદાર પિચકારી છૂટી..!! “ફ્ચ્ચ...ફ્ચ્ચ...” કરતા એક એક કરી ને વીર્ય ની પીચ્કારીયો છૂટી રહી હતી અને અવિનાશ ચરમસીમા ના પરમ આનંદ ને માણતા માણતા ભાભી ની લાંબી નીપલ ને મોઢા માં ભરી ચૂસી રહ્યો હતો.

ભાભી ના ચણીયા થી માંડી ને બાથરૂમ ની ફર્શ પર ઠેર ઠેર અવિનાશ નું વીર્ય છંટાઈ ગયું હતું.

ભાભી એ હવે એક હાથે પોતાનો ચણીયો ઉંચો કરી ને પકડી રાખ્યો હતો અને બીજા હાથ વડે પોતાની ચૂત ને ખંજવાળી રહ્યા હતા. વીર્ય વડે ખરડાયેલો ચણીયો આખરે ભાભી એ ખોલી નાખ્યો અને પેન્ટી પણ કાઢી નાખી. અવિનાશ આંખો ફાડી ને સંપૂર્ણ નગ્ન ભાભી ને જોઈ રહ્યો. તેનો લન્ડ હમણા જ સ્ખલિત થયો હતો અને ધીરે ધીરે સંકોચાઈ રહ્યો હતો ત્યાં જ...ભાભી ને આવી અવસ્થા માં જોઈ ફરી જોર પકડવા માંડ્યો. ભાભી એ અવિનાશ ની સામે જોઈ સ્મિત કર્યું અને બોલ્યા “મારી પણ મારી આગ ને શાંત કરવાની ને..!”

આમ કહી ભાભી એ પોતાના જમણા હાથ ની બે આંગળીઓ ચૂત માં ઘુસાડી ફૂલ સ્પીડ માં અંદર બહાર કરવા માંડી.

અવિનાશે જોયું તો ભાભી નું શરીર હવે કોઈ ખેંચાયેલા ધનુષ્ય ની જેમ અકડાઈ ને ખેંચાઈ રહ્યું હતું...

“આઆઆહહહહહ....ઉઉઈઈ.....” ના અવાજો કરતા ભાભી પણ સ્ખલિત થવા લાગ્યા.....

ભાભી ને ચરમોત્કર્ષ નો આનંદ માણતા જોઈ અવિનાશ થી રહેવાયું નહી...તેણે ભાભી ના બંને હોઠ ચૂમી ને ચુસતા ચુસતા તેમના સ્તનો ને દબાવવાનું શરુ કરી દીધું. ભાભી પણ સ્ખલિત થતા થતા અવિનાશ ના હોઠો ના ચુંબન નો આનંદ લેતા રહ્યા.
થોડી વાર સુધી એમજ શાંતિ થી પડ્યા રહ્યા પછી....ભાભી ભાન માં આવી બોલ્યા.. “અવિનાશ...ચલ જલ્દી થી કપડાં પહેરી ને જા અહી થી....અવની આવવા માં જ હશે....”

આમ કહી ભાભી એ શાવર ચાલુ કર્યો અને પોતાના ચણીયા પર અને ફર્શ પર ના વીર્ય ના ટીપાઓ ને ધોયા...પછી પોતાના અને અવિનાશ ના શરીર પર ફટાફટ શાવર ફેરવી નહાઈ લીધું...

અવિનાશે ફટાફટ ટોવેલ થી શરીર લુછ્યું અને કમર પર બાંધી લીધો. હાથ માં પોતાના ભીના કપડાં લીધા...અને ભાભી ના રૂમ માં થી બહાર નીકળી...ચોર પગલે પોતાના રૂમ માં પહોચી ગયો.

તેના ગયા પછી ભાભી એ શાંતિ નો શ્વાસ લીધો. જુના ચિત્રપટ નું એક ગીત ગણગણતા તે કપડાં પહેરવા લાગ્યા. ઘણા સમય પછી તેમને ચરમસુખ ની પ્રાપ્તિ થઇ હતી....શરીર ના અંગેઅંગ માં સળગતી વાસના ની જ્વાળાઓ શાંત થઇ ગઈ હતી.

આ બાજુ અવિનાશ પોતાના રૂમ ના બાથરૂમ નું બારણું લોક કરી....ભીના કપડાં બાજુ પર મૂકી...આદમ કદ ના અરીસા સામે પોતાની જાત ને જોઈ રહ્યો....તેનો લન્ડ વળી પાછો હરકત માં આવી મોટો થઇ રહ્યો હતો....તેણે લન્ડ હાથ માં લીધો અને હલાવતા ભાભી સાથે વીતાવેલા છેલ્લા એક કલાક ને વાગોળવા લાગ્યો.

અરીસા માં પોતાની જાત ને હસ્તમૈથુન કરતા જોઈ તે મુસ્કુરાઈ ઉઠ્યો. વિશ્વાસ નહોતો થતો તેને....ત્રણ દિવસ પહેલા તેણે જીવન માં પહેલી વાર....પોતાની પત્ની સિવાય કોઈ બીજી સ્ત્રી...નેપાળી નેહા...ને ચોદી....અને એ પછી તો જાણે...કુદરત તેને એક પછી એક પુરસ્કારો થી નવાજી રહી હોય તેમ નેહા પછી મળ્યા રિયાભાભી....પોતાની કિસ્મત પર વિશ્વાસ નહોતો આવતો તેને...ભાભી ની સુંદરતા અને માદકતા....અને નેહા ની તો વાત જ થઈ તેવી નહોતી....એક વાર ફરી તેનો લન્ડ રમણે ચડ્યો...રિયાભાભી સાથે વિતાવેલી એ ૬૦ મીનીટ ની યાદો સામે તે વિવશ થઇ ગયો...અને લન્ડ ને જોર જોર થી હલાવવા લાગ્યો....

અવિનાશ પોતાના લન્ડ ને હલાવતા તેની સાથે જાણે સંવાદ કરી રહ્યો હતો....

“ચલ પહેલવાન....તારો સમય બહુ જોરદાર ચાલી રહ્યો છે....છેલ્લા ત્રણ-ચાર દિવસ થી જબરદસ્ત મસાજ થાય છે તારો....મારા લન્ડ રાજા...પેલી નેહા ને પણ તું ચોદી આવ્યા સાલા.... નેપાળ ની સૈર કરી આવ્યો તું તો.....કેવો હતો તેની ચૂત ની અંદર નો નજારો...? મને કહે તો ખરો...બધી મજા પોતે જ કરે છે...મને તો વાત કર....આહ નેહા....શું ગજબ ની માલ હતી...મજા આવી ગઈ...અને રિયાભાભી તો...બાપ રે બાપ...ક્યાં સંતાડી રાખ્યો હતો આ ખુબસુરતી નો ખજાનો તમે અત્યાર સુધી ભાભી...કોઈ જવાન છોકરી નું સળગતું શરીર પણ તમારી સામે તો ફિક્કું પડી જાય....શું ગજબ નું રૂપ છે ભાભી તમારું તો...એ ખુબસુરતી....એ કશિશ....સાલા...એક બે મીનીટ તું હજી વીર્ય ઓક્યા વગર રહ્યો હોત તો કદાચ....એ સુંવાળી ચૂત ની અંદર પણ ઘુસવા મળી જાત...!! ઓહ્હ ભાભી.....આહ નેહા....!!! સાલા કેવો ફફડાટ કરે છે તું...હમણા તો તને ભાભી ના રૂમ માં શાંત કરી ને લાવ્યો...પાછો આટલો કડક થઇ ને ઊંભો રહી ગયો....ઓહ્હહ્હહ્હહ્હ.....હાએએએએ....ભાભી ના બે મસ્ત મોટા સ્તન જોઈ, દબાવી હજી ધરાયો નથી કે શું....સાલા રોજ તો તને આટલા બધા બૈરાઓ ના બોલ બતાવું છું...એ બધી ને જોઈ તો તું ક્યારેય આટલો કડક નથી થતો....આહ ભાભી....તમે તો મારા આ લન્ડ નો જીવ કાઢી ને રહેશો....અને તું...ભાભી ના સામે થોડો શાંત રહી ને મને મારું કામ પૂરું કરવા દીધું હોત તો.....લે હવે હલ....થા ઉંચો નીચો...હજુ જોર થી હલ...અઆહ્હહ્હ....ભાભી ની લાંબી લાંબી નીપલો.....હાએએએ.....આજ સુધી આવી નીપલો નથી જોઈ ક્યારેય....કેવી મસ્ત...કડક ને અણીદાર....ઈશશશશ.....આહહહ.....આહ... આહહહ...”

જબરદસ્ત ઝણઝણાટી કરતો અવિનાશ નો લન્ડ....વીર્ય ની પીચકારી પર પિચકારી કમોડ પર છોડવા લાગ્યો....!!

અંતરીક્ષ ની સફર કરી ને ધરતી પર પાછો આવ્યો હોય તેવો એહસાસ થતો હતો અવિનાશ ને. ભાન માં આવી તેણે કમોડ પર પડેલું વીર્ય સાફ કર્યું અને કપડાં પહેરી રૂમ ની બહાર આવ્યો.

કિચન માં થી અવની અને રિયાભાભી ના અવાજો આવી રહ્યા હતા. સારું થયું કે ભાભી એ તેને બહાર મોકલી દીધો...નહી તો અવની રંગેહાથ ઝડપી લેત...આમ તો જો કે અવની એ તેને છૂટ આપેલી જ છે પણ એ કઈ પરિવાર ના જ સભ્યો ને ચોદવા માટે નહી...અને તેમાં પણ આ તો પાછા રિયાભાભી....અવની નો રિયાભાભી પ્રત્યે ના દ્વેષ થી અવિનાશ અજાણ્યો નહોતો.

“અરે અવિનાશ....કેમ આટલું બધું મોડું થયું તૈયાર થવા માં..?” અવની ના અવાજ થી અવિનાશ ની તંદ્રા તૂટી...

“હેં...અરે હા....હું તૈયાર તો થઇ જ ગયો હતો....પણ પછી મેઈલ ચેક કરવાનું અચાનક યાદ આવ્યું...પેલો મેનેજર ડોક્યુમેન્ટ્સ નું લીસ્ટ મેઈલ કરવાનો હતો ને...તો થયું કે જોઈ લઉં....તેનો મેઈલ તો નહોતો આવ્યો પણ બીજા બધા ઘણા આવ્યા હતા...તો રીપ્લાય કરવા માં વાર લાગી ગઈ...” પછી ભાભી તરફ ફરી ને બોલ્યો “અરે ભાભી....તમે પણ આજે તો મોડા પડ્યા..!!” સવાર થી અત્યાર સુધી માં પહેલી જ વાર ભાભી ને મળી રહ્યો હોય તેમ બોલ્યો..

અવિનાશ નું ભોળપણ નું નાટક જોઈ ભાભી મનોમન હસી પડ્યા...

“કાલ રાત થી તબિયત થોડી ખરાબ હતી...મેં અવની ને પણ સવારે કહ્યું હતું....”

“અરે હા...અવિનાશ તે ભાભી નું બીપી ચેક ના કર્યું આજે?”

ReplyQuote
Posted : 14/10/2011 3:23 am
 Anonymous
(@Anonymous)
Guest

“વેલ....ચેક કરવા જવાનો જ હતો ત્યાં...એઝ આઈ સેઈડ.....મેઈલ ચેક કરવા માં સમય ક્યાં વીતી ગયો તેની ખબર જ ના પાડી....સોરી ભાભી....હવે સાંજે ચેક કરી આપીશ....”

“સાવ બેદરકાર છે તું અવિનાશ.....” અવની બોલી

“અરે...કઈ વાંધો નહી અવની....ઈટ્સ ઓકે...સાંજે ચેક કરાવી લઈશ...અને આમ પણ અત્યારે મને સારું લાગે છે” પપૈયા નો એક ટુકડો કાંટા થી પોતાના મોઢા માં મુકતા ભાભી બોલ્યા...

“સો નાઉ....લેડીઝ...ઇફ યુ ડોન્ટ માઈન્ડ....કેન આઈ હેવ માય બ્રેકફાસ્ટ?” નાટકીય અંદાજ માં અવિનાશ બોલ્યો...

“નાટક કર્યા વગર બેસી જા...ક્લીનીક પર પેશન્ટ્સ ની લાઈન લાગી હશે...” અવની બોલી

અવિનાશ અવની પાસે ની ખુરશી માં રિયા ભાભી ની સામે બેસી ગયો. પોતાની પ્લેટ માં બે ટોસ્ટ લઇ તેના પર માખણ ચોપડવા લાગ્યો....ત્રાંસી નજરે તેણે ભાભી સામે જોયું...ભાભી જો કે માથું નીચું કરી ખાવા માં વ્યસ્ત હતા. અવિનાશે નજર ફેરવી લીધી...અવની ની હાજરી માં આથી વધુ છૂટ લઇ શકાય તેમ નહોતું.

“તો હજી મેનેજર નો મેઈલ નથી આવ્યો?” ખાતા ખાતા અવની એ અવિનાશ ને પૂછ્યું...

“નો.....” એકાક્ષરી ઉત્તર આપી અવિનાશ ખાવા લાગ્યો..

“મને તો ટેન્શન થાય છે....વગર કામ ની ચીકાશ કરે છે એ મેનેજર...એક્ચ્યુલી પાછલા મેનેજરે પાસ કરેલી બધી જ ફાઈલ ખોલી ને બેઠો છે...અને પાણી માં થી પોરા કાઢે છે....લોન પાસ થવા માં વાર લાગશે તો ખબર નહી શું થશે...!!” નિશ્વાસ નાખી બોલી અવની..

“અરે હા ભાભી....નેક્સ્ટ વીક હું યુએસ જાઉં છું...પંદર દિવસ માટે...પપ્પા ની બાયપાસ થઇ છે એટલે તેમને મળવાની બહુ ઈચ્છા છે...મમ્મી પણ કહ્યા કરે છે કે એક વાર મળી જા...આમ તો પપ્પા ની તબિયત સારી છે...તમને તો ખબર જ હશે...મયંક ભાઈ એ જ બાયપાસ કરી છે તેમની....” અવની બોલી

“અચ્છા.....મને ખ્યાલ જ નહોતો કે અંકલ ની બાયપાસ થઇ...!! મયંકે વાત નથી કરી મને...” શરમ આવી રિયાભાભી ને પોતાની જાત પર....મયંક ની બેરુખી થી અવિનાશ અને અવની વાકેફ નહોતા...અને તે પોતે કયા મોઢે આવું કબુલે...!!

“અવિનાશ.....એક વાત કહેવી હતી તમને બંને ને....આ લોન લેવા કરતા મયંક ને કેમ વાત નથી કરતા? આઈ એમ શ્યોર હી કેન હેલ્પ....” ભાભી એ વાત નો દોર બદલતા કહ્યું....

“આઈ નો ભાભી....કે ભાઈ ને કહીશ તો મને ના નહી જ પાડે..પણ....મેં તમને પહેલા પણ કહ્યું હતું તેમ...મારી તકલીફો ને મારી જાતે જ સંભાળવા માંગુ છું....” અવિનાશે કહ્યું...મયંક ની આર્થિક સધ્ધરતા નો તેને ખ્યાલ હતો....ન્યુયોર્ક નો ટોપ હાર્ટ-સર્જન કેટલું કમાઈ શકે તેનો અંદાજ પણ હતો...પણ મયંક સામે હાથ લાંબો કરવા માં તેનું સ્વાભીમાન ઘવાતું હતું...

“અવિનાશ...આઈ થીંક...ભાભી ની વાત સાચી છે....અરે આપણે ક્યાં પૈસા લઇ લેવાના છે? બેંક ની લોન પાસ થાય ત્યાં સુધી જ...બસ્સ્સ....પછી મયંક ભાઈ ને પૈસા પાછા આપી દઈશું....એટલીસ્ટ અહી આટલું મોટું નુકશાન થતું તો અટકી જશે ને....” અવની એ કહ્યું

“આઈ ડોન્ટ નો....મારું મન નથી માનતું...” કહી અવિનાશ ઉભો થયો “હું ક્લીનીક પર જાઉ છું...”

અવિનાશ ગયો....

“અવની...તું અવિનાશ ને સમજાવ....આપણા પોતાના આપણ ને કામ ન લાગે તો કોણ લાગશે...!! અને ટાઈમ બિંગ માં તમારું કામ થઇ જશે...વોટ્સ રોંગ ઇન ધેટ?” ભાભી એ કહ્યું...તે દિલ થી આ બંને ની મદદ કરવા ઈચ્છતા હતા...

“તું કહે તો હું મયંક ને વાત કરું કે તે અવિનાશ ને સામે થી ફોન કરી ને કહે?” ભાભી બોલ્યા

“ના ના ભાભી....એમ કરતા તો અવિનાશ વધુ ભડકશે....એક કામ કરું છું....નેક્સ્ટ વીક હું યુએસ જઈશ ત્યારે મયંક ભાઈ ને મળી ને વાત કરીશ....અને પછી અવિનાશ ને હું મારી રીતે મનાવી લઈશ...”

પછી ની ઘટનાઓ ખુબ જ ઝડપ થી બની....રિયાભાભી ની કોલેજ માં સ્ટાફ મીટીંગ હોવાથી તે વડોદરા પાછા ફર્યા....અવની અમેરિકા જવાની તૈયારી માં લાગી ગઈ...અને અવિનાશ તેના દૈનિક કાર્યો માં...

એક અઠવાડિયા પછી....અવની ન્યુયોર્ક માં તેના માતા-પિતા ના ઘરે પહોચી. અવની નો અપરણિત ભાઈ અહી ની એક ખ્યાતનામ બેંક માં ઉંચી પદવી પર હતો.....છેલ્લા પાંચ વર્ષ થી તેના માતા-પિતા અમેરિકા આવ્યા હતા...અહી નું વાતાવરણ તેમને માફક નહોતું આવતું પણ છતાંયે....દેશ માં એકલા રહેવા કરતા અહી દીકરા સાથે રહેવા મળે તે આશય થી આવ્યા હતા. દીકરા ને પરણાવી તેને ઘર પારણું ઝુલાવી પછી વતન પરત ફરવાની ગણતરીએ તે દિવસો પસાર કરી રહ્યા હતા.

ચાર દિવસ માતા-પિતા અને ભાઈ સાથે વિતાવ્યા પછી....અવની એ મયંક ને કોલ કર્યો...

“હલો....”

“યેસ...?? હુઝ થીસ?” અમેરિકન છાંટ વાળા અંગ્રેજી માં મયંક નો અવાજ...

“મયંક ભાઈ....ધીસ ઇઝ અવની હીયર....”

“ઓહ્હ...વોટ આ પ્લેઝંટ સરપ્રાઈઝ.....ક્યારે આવી તું?”

“૪ દિવસ પહેલા....પપ્પા ની ખબર કાઢવા આવી હતી...”

“ઓહ...યેહ...અંકલ ઇસ પરફેકટલી ફાઈન....હું એમને ચેકપ માટે બોલાવતો રહું છું....ધ સર્જરી વોઝ આ બીગ સક્સેસ એન્ડ આઈ એમ સ્યોર અંકલ ને નેક્સ્ટ ૧૦ વર્ષ બિલકુલ તકલીફ નહી પડે...ઓફ કોર્સ હી હેઝ ટુ ટેક કેર વિથ ફૂડ હેબીટ્સ...યુ નો...આપણું ઇન્ડિયન ઓઈલી ફૂડ અવોઇડ કરશે અને ડેઈલી વોક પર જવાનું રાખશે તો હી વિલ લીવ હેપીલી એન્ડ હેલ્ધીલી...”

“હા મયંક ભાઈ...તેમને હવે ઘણું જ સારું છે...અને તમે તેમને ટ્રીટ કરતા હોવ પછી અમારે બીજી શી ચિંતા....!!”

“યા યા....ધેટ્સ રાઈટ...હેય....તું મને મળવા ક્યારે આવે છે? જસ્ટ લેટ મી નો સો આઈ કુડ કીપ માયસેલ્ફ ફ્રી....”

“વેલ...ખાસ તો પપ્પા ની તબિયત જોવા જ આવી હતી...અને ફરવાનો કોઈ પ્લાન નથી...એમ પણ ૨ વર્ષ પહેલા આવી ત્યારે બધું જોયેલું જ છે....જસ્ટ તમે ફરી હોવ ત્યારે આવું....”

“એની ટાઈમ ડાર્લિંગ એની ટાઈમ....પણ વિકેન્ડ માં આવે તો વી વુડ બી એબલ તો સ્પેન્ડ સમ ક્વોલીટી ટાઈમ ટુગેધર....” અવની એકાદ ક્ષણ તો સ્તબ્ધ થઇ ગઈ....”ડાર્લિંગ” નું સંબોધન સાંભળી...પછી તેને એહસાસ થયો કે આ ઉચ્છંદ અમેરિકન સંસ્કૃતિ નો બહુ સામાન્ય શબ્દ હતો...એટલે મન પર લેવાની કોઈ જરૂર નહોતી....

“વેલ...આજે ફ્રાઈડે છે....તો પછી હું આવતી કાલે સવારે આવીશ....”

“અરે....સવારે શું કામ...આજે રાત્રે જ આવી જા ને...એઝ સચ...અહી ફ્રાઈડે નાઈટ થી જ વિકેન્ડ શરુ થઇ જાય છે....આઈ વિલ ડુ વન થીંગ.....હું કાલ ની બધી અપોઈન્ટમેન્ટ કેન્સલ કરી નાખું છું....સી યા એટ નાઈટ....”

“ઓકે.....તમે જેમ કહો તેમ....”

“એન્ડ ઓલ્સો આઈ શેલ સેન્ડ માય ડ્રાઈવર ટુ પીક યુ અપ....”

“ના ના...હું આવી જઈશ....એકાદ કલાક નો તો રસ્તો છે....”

“નો સ્વીટહાર્ટ....લેટ મી હેવ ધ ઓનર ઓફ હોસ્ટિંગ યુ....માય ડ્રાઈવર વુડ બી એટ યોર પ્લેસ તો પીક યુ એટ સેવેનટીન થર્ટી શાર્પ....વુડ ધેટ બી ફાઈન?”

“અમ..યા..યા....ઓકે...”

“ઓકે ધેન....મિટ યુ ઇન ધ ઇવનિંગ...” કહી મયંકે ફોન કાપ નાખ્યો...

ક્રેડલ પર રીસીવર મૂકી અવની મનોમન વિચારવા લાગી....પહોચી ને મયંક ને કઈ રીતે વાત કરવી...આમ તો મયંક પૈસેટકે એટલો સધ્ધર હતો કે મદદ કરવા માં તેને કોઈ વાંધો તો ના હોવો જોઈએ...છતાંયે...કોઈ ની સામે હાથ ફેલાવવા માં અવની ને સંકોચ થતો હતો....

વિચાર માં ને વિચાર માં તે કિચન માં ગઈ.....એક મોટો કપ કોફી નો બનાવી...ડ્રોઈંગ રૂમ ની બાલ્કની માં થી નીચે ના રોડ પર પસાર થતી ગાડીઓ ને નિહાળતી રહી....

“પપ્પા...એક વાર નક્કી કરતા પહેલા મને પૂછવું તો હતું?” ભીના અવાજે અવની પોતાના પિતા મહેશ ભાઈ સામે બોલી

“એમાં તને શું પૂછવાનું? બાપ જે કઈ કરે તે તમારા હિત માટે જ હોય...એટલી તો સમજણ છે ને તારા માં? અને અશોકભાઈ નું કુટુંબ આપણ ને વર્ષો થી ઓળખે છે....ઘર માં બધા જ ડોક્ટર...ધીકતી પ્રેક્ટીસ...પૈસા ની કોઈ કમી નહી....સારા માં સારા સંસ્કાર...બંને દીકરા પણ હવે તો ડોક્ટર થઇ ગયા....મોટો હમણા પરણવા નથી માંગતો એટલે નાના દીકરા અવિનાશ માટે તેમણે સામે ચાલી ને તારો હાથ માંગ્યો છે...!! લક્ષ્મી ચાંદલો કરવા આવે ત્યારે મોઢું ધોવા ના જવાય...અને તું તો ઓળખે જ છે ને અવિનાશ ને..!! કેટલો સંસ્કારી ને દેખાવડો છોકરો છે..!! મને ખબર નથી પડતી કે તને વાંધો શું છે?”

“વાંધો અવિનાશ ની સામે નથી, પપ્પા.....જીવન નો આટલો મોટો નિર્ણય લેતા પહેલા...અને તે પણ મારા જીવન નો....તમને એક ક્ષણ માટે પણ એવું ના થયું કે મને પૂછવું જોઈએ? મારા મત ની કોઈ કિંમત જ નથી? એની સાથે જીવવાનું તો આખરે મારે છે ને....” દબાવેલા ક્રોધ થી થરથરતી હતી અવની...

“છોકરી સાચું કહે છે....એ લોકો ડોક્ટર છે તો આપણી અવની પણ છે જ ને....અને પૈસેટકે તો આપણે પણ કઈ કંગાળ નથી....ખાલી એ બે વસ્તુ જોઈ દીકરી ના મત ને અવગણી ના શકાય...” મીના બેન...અવની ના મમ્મી બોલ્યા...

“સો વાત ની એક વાત....મેં તેમને જબાન આપી દીધી છે...અને આખું હીરા બજાર જાણે છે...વિધિ નું વિધાન એક વાર ફરી શકે...પણ મહેશ જોશી ની જબાન નહી....આથી વધુ કોઈ જ ચર્ચા મારે નથી કરવી..બે મહિના પછી ની લગન ની તારીખ નક્કી કરવાની છે...એ દરમિયાન અવિનાશ ને મળી તારે જે કઈ જોવું પારખવું હોય તે કરી લેજે...મેં મારી રીતે બધી જ તપાસ કરી લીધી છે...બાકી એટલું જાણી લેજે કે તારા લગ્ન તો અવિનાશ સાથે જ થશે.....” મક્કમતા થી કહી મહેશ ભાઈ ઉભા થઇ ઘર ની બહાર નીકળી ગયા....

સ્તબ્ધ અવની.....પોતાની માં સામે તાકી રહી...તેમાં પણ અસહાયતા સિવાય કોઈ ભાવ ન દેખાતા....હતાશ અવની પોતાના રૂમ માં આવી અને બારણું બંધ કરી...પોતાના શરીર ને પલંગ પર પટક્યું....

આવું કેવી રીતે થઇ શકે....?? અવિનાશ ને તે સારી રીતે ઓળખતી હતી...અને તે ઘણો સારો હતો....પણ તેણે તો મન થી જ પોતાની સાથે ભણતા સહપાઠી ને પોતાનું દિલ આપી બેઠી હતી...અને તે હતો.....

અવિનાશ નો મોટો ભાઈ મયંક.......!!!
એમ.બી.બી.એસ માં સાથે ભણતો સોહામણો મયંક અવની ને ખુબ જ ગમતો. આમ તો તે બંને ના પરિવાર ની વર્ષો જૂની ઓળખાણ હતી....અને તે હિસાબે...બંને અવારનવાર વાતો કરતો....નોટ્સ ની આપ-લે કરતા અને ક્યારેક મિત્રો જોડે જમવા માટે પણ બહાર જતા...મયંક તેના વ્યવહાર માં હમેશા સ્વાભાવિક જ રહેતો....પણ અવની મનોમન તેને પોતાનો મન નો માણીગર માની લીધો હતો....જો કે પોતાની લાગણીઓ તેણે મયંક સમક્ષ ક્યારેય વ્યક્ત નહોતી કરી. પણ સમય આવ્યે કરશે તેવું તેણે વિચાર્યું હતું પણ તે પહેલા જ..............!!

અવની પોતાના પિતા ના મક્કમ મનોબળ ને જાણતી હતી....દુનિયા આમ થી આમ થઇ જાય પણ પોતાના લીધેલા નિર્ણય માં તે ના ફરે...અને આમાં તો પાછો આબરુ નો પણ સવાલ....!! અવની એ બહુ વિચાર કર્યો....ગમે તેમ કરી ને કદાચ તે પોતાના પિતા ને મનાવી લે....પણ અવિનાશ ને ના પાડ્યા પછી મયંક સાથે લગ્ન કરવા નો તો આમ પણ કોઈ પ્રશ્ન ના રહે....

આખી રાત અશ્રુ ભીના તકિયા પર સુતા વગર વિતાવ્યા પછી સવારે તેણે અવિનાશ જોડે લગ્ન કરવા માટે ની સંમતિ દર્શાવી....

બે મહિના પછી તે પરણી ને અવિનાશ ના ઘરે આવી...મયંક ને જ્યારે જ્યારે જોતી ત્યારે તેનો જીવ બળતો...એક મોકો પણ મળ્યો હોત પોતાની લાગણીઓ ને અભિવ્યક્ત કરવાનો તો આ સ્થિતિ ના થાત...થોડા સમય પછી મયંક પણ રિયા ને પરણી ગયો. મયંક ટૂંક સમય માં અમેરિકા સ્થાયી થવાનો પ્રયત્ન કરવા લાગ્યો...અને થોડો સમય નોકરી કર્યા પછી અવની એ જ અવિનાશ ને ભરુચ પાસે પોતાની હોસ્પિટલ બનાવવા નો આઈડિયા આપ્યો...

“યે દૂરિયાં..........” રણકતા આઈફોને અવની ની વિચાર તંદ્રા નો ભંગ કર્યો. કોફી નો મગ સાઇડ પર મૂકી તેણે ફોન ઉંચક્યો....સામે અવિનાશ હતો...

ReplyQuote
Posted : 14/10/2011 3:35 am
 Anonymous
(@Anonymous)
Guest

“હાઈ સ્વીટહાર્ટ....”

“યા અવિનાશ....બોલ શું હતું?” વિચારો ના ઘેરાયેલા વાદળો ને વિખેરતા અવની બોલી

“બસ તારી યાદ આવી એટલે ફોન કર્યો....”

“હમ્મ્મ્મ.....”

“અપસેટ લાગે છે તું...કઈ પ્રોબ્લેમ છે?” અવિનાશ બોલ્યો

“ના ના....કઈ નહી....તું બોલ..ત્યાં કેવું ચાલે છે બધું?”

“કઈ ખાસ નહી...રુટીન.....છેલ્લા બે દિવસ થી બેંક ના ધક્કા ખાઉં છું...”

“કોઈ ડેવલપ્મેન્ટ?”

એક ભારે નિશ્વાસ નાખી અવિનાશ બોલ્યો “યાર...મેનેજર બહુ હેરાન કરી રહ્યો છે....મને લાગતું નથી કે આપણી લોન જલ્દી પાસ થાય....એ લોકો લોકેશન નું ફરી થી ઇન્સ્પેક્શન કરવા માંગે છે...”

“પણ એ બધું તો આપણે પહેલા જ કરાવી ચુક્યા છે ને...!”

“મેં પણ એજ કહ્યું...અંદર ના સુત્રો થી ખબર પડી છે કે બેંક ને આ વર્ષ માં લોન આપવા કરતા...જૂની ઉઘરાણીઓ વસુલવા માં વધુ રસ છે...યુ નો...એટલે કોઈ નવી લોન પાસ નથી કરતા...”

“ઓહ્હ....”

“યસ....બિલ્ડર નું પ્રેશર વધતું જાય છે....આપણા આર્કીટેક્ટે તો ઓલરેડી બીજો પ્રોજેક્ટ હાથ પર લઇ લીધો છે....હવે આ બેંક છોડી બીજી બેંક પાસે જઈએ તો નવેસર થી એકડો ઘૂંટવો પડે....વળી પાછો ૩-૪ મહિના નો સમય....પ્રોજેક્ટ બંધ કરવો પડે તેવી હાલત થઇ ગઈ છે....અને અત્યાર સુધી આપણે ઓલરેડી ૨.૫ કરોડ તો રોકી ચુક્યા છે....” હતાશ સ્વરે અવિનાશ બોલ્યો

“ડોન્ટ વરી...ચિંતા ના કરીશ....કૈક રસ્તો નીકળશે...”અવનીએ ધરપત આપતા કહ્યું...

“યુ નો...રાત ના હું રિયાભાભી ની વાત પર વિચારતો હતો...આઈ થીંક ગેટીંગ અ લોન ફ્રોમ મયંકભાઈ વુડ બી અ ગુડ આઈડિયા.....ઇન ફેક્ટ બીજો કોઈ રસ્તો છે પણ નહી ”

“આઈ નો....હું આજે મયંકભાઈ ની ઘરે જવાની છું...ત્યારે વાત કરવાનું વિચારું છું..”

“ધેટ વુડ બી ગ્રેટ....બટ મેક શ્યોર....આપણું સ્વમાન ભંગ ના થવું જોઈએ...”

“હમમમ....એમની જોડે વાત કરી ને કહું પછી” અવનીએ વાત ટૂંકાવતા કહ્યું..

“ઓકે....પપ્પા ની તબિયત કેમ છે?

“હી ઇઝ ફાઈન....ચાલ મુકું છું હવે...મારે તૈયાર થવાનું છે...” અવનીએ વાત ટૂંકાવતા કહ્યું..

“ઓકે...પછી વાત કરીએ...”

“બાય...”

અવનીએ ફોન કાપી નાખ્યો....અવિનાશ સામે થી આ વાત માટે માની ગયો તે જાણી શાંતિ થઇ...પણ સળગતો પ્રશ્ન હજુ એમ ને એમ જ હતો...મયંક ને વાત કરવી કેવી રીતે?

જુના પ્રેમ ના સંસ્મરણો.....અત્યાર ના સામાજિક સંબંધ અને બંધનો.....અને હવે સ્વમાન ના ભોગે તે જ વ્યક્તિ સામે હાથ ફેલાવવાનો આવે તેવી પરિસ્થિતિ....વિચારો ના તુમુલયુદ્ધ માં અટવાતી અવની રૂમ માં જઈ તૈયાર થવા લાગી...

કાર માં થી ઉતરી...એક અતિ વૈભવશાળી એપાર્ટમેન્ટ ની લાઉન્જ ના સીક્યોરીટી ચેક પાસે થી પસાર થતા...તે આ અદભુત ઈજનેરી કૌશલ્ય ના નમુના સમાન બિલ્ડીંગ ને....પોતાની ડોક જેટલી ઉંચી કરી શકે તેટલી ઉંચી કરી ને....તેની ટોચ ને...વાદળો સાથે વાતો કરતા જોઈ રહી....

અંદર સુંદર લેન્ડસ્કેપ કરેલો બગીચો....ખૂણા માં ખળખળ વહેતું કૃત્રિમ ધોધ અને ઝરણા નું પાણી....ક્યાંય એક ચબરખી પણ ન દેખાય તેવી અણીશુધ્ધ ચોખાઈ....અવની જોતી જ રહી ગઈ...

ચાલતી ચાલતી તે લીફ્ટ પાસે પહોચી...બટન દબાવી લીફ્ટ ની રાહ જોતા તે આજુ બાજુ નો નઝારો જોઈ રહી...

“બીપ” ના અવાજ સાથે લીફ્ટ નો દરવાજો ખુલ્યો અને બ્લેક સુટ માં સજ્જ લીફ્ટ-અટેન્ડન્ટ “વેલકમ મેમ...વિચ ફ્લોર?” કહી અદબ થી ઉભો રહ્યો...

“ડો. મયંક....આઈ વન્ડર વિચ ફ્લોર હી લીવ્ઝ ઓન...!!” અવની બોલી...

“ટ્વેન્ટી-થર્ડ ફ્લોર હી લીવ્ઝ ઓન...પ્લીઝ બી ઇન...” શાલીનતા થી અવની ને આવકારી તેણે લીફ્ટ નો દરવાજો બંધ કર્યો....

લીફ્ટ સડસડાટ ઉપર જવા લાગી...જો કે અવની ની વિચારધારા લીફ્ટ ની ગતિ કરતા પણ તેજ-ગતિએ ચાલી રહી હતી...લગભગ બે વર્ષે તે મયંક ને મળી રહી હતી...ફોન પર તો તેનો અવાજ બહુ ઉત્સાહિત લાગતો હતો...જે વાત તે કરવા આવી હતી...તેને માટે યોગ્ય સમય અને યોગ્ય મૂડ હોવો બહુ જ જરૂરી હતો....

“વી હેવ રીચ્ડ મેમ....” બટન દબાવી લીફ્ટ નો દરવાજો ખોલતા નમી ને ઉભેલો અટેન્ડન્ટ બોલ્યો...

ધીમા ડગલા માંડતી તે કોરીડોર તરફ ગઈ....સમગ્ર ફ્લોર ની શરૂઆત પર એક મોટું નીયોન શાઈન બોર્ડ હતું જેના પર ચળકતા લાલ અક્ષરો માં “મેક્સ મેનિયા” લખેલું હતું... તે આગળ ચાલી ને મેઈન ડોર પર આવી અને ડોરબેલ શોધી રહી હતી ત્યાં જ...

કટ ગ્લાસ માંથી બનેલો મુખ્ય દરવાજો....આપોઆપ ખુલી ગયો...!!

આશ્ચર્ય સહ અવની અંદર પ્રવેશી....અંદર નું દ્રશ્ય જોઈ તેની આંખો પહોળી થઇ ગઈ....વિશાળ દીવાનખંડ ની ફર્શ જાજરમાન ગાલીચા થી આચ્છાદિત હતી....ઉપર લટકતો બેલ્જીયમ ગ્લાસ નો ઝુમ્મર આખાય ખંડ માં આછો પ્રકાશ પાથરી રહ્યો હતો....ગેલેરી ની તરફ પડતી દીવાલ સંપૂર્ણ કાચ ની બનેલી હતી....અને તેના પર થી પાણી ઝરતું હતું.....આજુ બાજુ ની દીવાલો પર અર્વાચીન ચિત્રકલા ના પ્રતિક સમા ચિત્રો દીવાલો પર સ્પોટ-લાઈટ નીચે શોભી રહ્યા હતા....કેટલાક દુર્લભ કહી શકાય તેવા શિલ્પો વચ્ચે ની ટીપોય પર અને કોર્નર પર ખુબ જ ભવ્ય ભાસી રહ્યા હતા...એક એક વસ્તુ માં થી ઠસ્સાદાર વૈભવ છલકતો હતો...રહેનારો જાણે પોતાના કળા પ્રત્યે ના આકર્ષણ ની સાથે ખિસ્સા ના ખણખણીયા નું પણ પ્રદર્શન કરવા માં કોઈ કસર છોડવા નહોતો માંગતો....વાતાવરણ માં અત્યંત મોંઘા પરફ્યુમ ની ખુશ્બુ....અને સેટેલાઈટ સ્પીકર્સ દ્વારા રેલાતા કેની-જી ના સેક્સોફોન ના મધુર સુર....જાણે કોઈ અદભુત દુનિયા માં આવી ગઈ હોય તેમ મંત્ર-મુગ્ધ બની જોઈ રહી અવની.....આ એપાર્ટમેન્ટ ની સરખામણીએ પોતાનો બંગલો તો અવની ને કોઈ ગરીબ વિપ્ર ની કુટીર જેવો લાગ્યો....

“વેલકમ અવની.....” કયાંક થી એક અવાજ ગુંજ્યો....

એક તો પહેલે થી જ અવની આપો-આપ ખુલેલા દરવાજા થી થોડી ગભરાયેલી હતી...અને હવે હવા માં થી આવેલા આ ઓચિંતા અવાજે તો તેને કંપાવી જ દીધી....

ચારે બાજુ ફરી વળી....ક્યાંય કોઈ નો અણસાર નહોતો....અને આમ પણ અવાજ તો સ્પીકર માં થી આવ્યો હતો....મગજ પર ભાર આપતા તેને ખ્યાલ આવ્યો કે તે મયંક નો જ અવાજ હતો...પણ તે આ શું રમત રમી રહ્યો હતો તે ખ્યાલ ના આવ્યો....પણ એટલું તો નક્કી હતું...કે તે જ્યાં પણ હતો..અવની ને સ્પષ્ટ જોઈ શકતો હતો...

થોડી વાર આમ તેમ ફાંફા મારતી અવની...સ્પીકર પર ના અટ્ટહાસ્ય ને સાંભળી થંભી ગઈ. પોતે મૂર્ખ ઠર્યા હોવાનો એહસાસ થતા....તે ત્યાં જ બેઇજ લેધર ના સોફા પર બેસી ગઈ....બોલનારો વ્યક્તિ મયંક હતો...તે ખબર પડી ગયા પછી ડરવાનું કોઈ કારણ નહોતું. અને પોતે તેને આમતેમ શોધવાનો વ્યર્થ પ્રયત્ન કરી હાંસી નું પાત્ર જ બનશે....એ વિચાર આવતા જ તેણે મયંક ના આવે ત્યાં સુધી સોફા પર થી નહી હટવાની મન માં ગાંઠ વાળી....

“મયંક...આર યુ ધેર?” થોડી વાર સુધી રાહ જોયા પછી જરા સરખો પણ સળવળાટ ના દેખાતા તેણે મયંક ને બુમ પાડી...પછી તેને પણ આશ્ચર્ય થયું કે “મયંકભાઈ” ની જગ્યાએ તે “મયંક” કેમ બોલી? શું એકલતા એ તેની હિંમત ખોલી નાખી?

અવની ની બુમ ની પ્રતિક્રિયા માં મયંક ધીરે પગલે ચાલતો સોફા પાછળ થી દીવાનખંડ માં આવ્યો અને અવની ને બીવડાવી દીધી....

“અરે...બાપ..રે......મમમ...મયંક.....!!!” અવની ની જીભ થોથવાઈ ગઈ...

ખડખડાટ હસતો મયંક અવની ને ગભરાવવાનો આનંદ લઇ રહ્યો હતો. ૫ ફૂટ ૧૧ ઈંચ લાંબો ગૌર વર્ણ નો મયંક આછા ગુલાબી સાટીન નો બાથરોબ પહેરી ને ઉભો હતો. સ્નાયુબદ્ધ શરીર, પહોળા ખભા....સિંહ જેવી પાતળી કમર....શરીર ઉપર તાજું છાંટેલું મહેકતું પરફ્યુમ....ખભા સુધી ના ભીના લાંબા વાળ માં ઉભા ઉભા આંગળીઓ ફેરવતો મયંક...કાસાનોવા કે પ્લેબોય ની છબી માં બિલકુલ બંધ બેસે તેવું વ્યક્તિત્વ હતું...તેના મુખારવિંદ ના ભાવો...ચંચળ છતાંયે પ્રભાવશાળી લાગતા હતા. કોઈ પણ સ્ત્રી જેના દેખાવ પર આસાની થી મરી ફીટવા તૈયાર થઇ જાય તેવો હતો મયંક.

અંતર નો ડર શમતા....થોડી વાર સુધી તો અવની ખડખડાટ હસતા મયંક ના આ રૂપ ને જોઈ જ રહી...કેટલા વર્ષે તેને પાછો જોયો....આજ મયંક...કે જેને દિવસ માં એક વાર જોયા વિના અવની ને ચેન નહોતું પડતું....તે છીનવાઈ ગયા પછી ફરી ક્યારેય તેને એ નજરે જોવાની હિંમત નહોતી કરી શકી....પણ આજે....હૃદય નો કોઈ એક નબળા ખૂણા માં....મયંક પ્રત્યે નું આછેરું આકર્ષણ....આળસ મરડી જાગી રહ્યું હતું...

“નાવ...ધેટ વોઝ અ સરપ્રાઈઝ અવની....” અવની ની આંખો માં તાકતા મયંક બોલ્યો...

“ઓહ....હું તો ડરી ગઈ હતી....મ....મયંક.....ભાઈ....” અવની એ વિચારો ની ગર્તા માં થી બહાર આવતા કહ્યું...અનિચ્છાએ પણ તે “મયંક ભાઈ” બોલી

“મેક.....” મયંક બોલયો
“હેં....” અવની ને ખબર ના પાડી કે તે શું કહેવા માંગે છે...

“માય નિયર એન્ડ ડીયર વન્સ કોલ મી મેક...” અમેરિકન છાંટ વાળું અંગ્રેજી છાંટતા બોલયો મયંક...

અવની મયંક ને નખશિખ તાકી રહી....ઘણા ફેરફાર દેખાતા હતા....વાળ ના રંગ થી લઇ ને શરીર સૌષ્ઠવ સુધી...

“હેલો....વ્હેર આર યુ?” ટોળ કરતા મયંક બોલ્યો...

“ઓહ્હ...હા....મયંક....સોરી...મેક...કેમ છો?” અવની એ ઔપચારિકતા થી કહ્યું

“આહ...ડોન્ટ બી સો ફોર્મલ....વોટ ઇસ ધીસ? ઇન્ડિયા માં કોઈ વડીલો મળી રહ્યા હોય તેવું લાગે છે...જસ્ટ ચીલ એન્ડ ટેક ઇટ ઇઝી....ફીલ કમ્ફર્ટેબલ...ઈટ્સ યોર ઓન હોમ ઇન હીયર...” અવની ને ખભે થી પકડી ને ધીરે થી સોફા પર બેસાડતા મયંકે કહ્યું...

અવની હવે ધીરે ધીરે સામાન્ય થઇ રહી હતી...અંદર આવતા જે ડર ની લાગણી થઇ હતી તેનું બાષ્પીભવન થઇ ચૂક્યું હતું. છતાંયે પોતાનું કુતુહુલ તે છુપાવી ના શકી...

“મેક....તમે મને કઈ રીતે જોઈ શકતા હતા..?” અવનીએ પૂછ્યું

મયંક પહેલા તો હસી પડ્યો પછી બોલ્યો... “વેલ...ધીસ એન્ટાયર ફ્લેટ ઇસ રીગ્ડ વિથ ક્લોઝ-સર્કિટ કેમેરાઝ....અને તું આવી ત્યારે હું કંટ્રોલ રૂમ માં હતો...યુ નો...માય કંટ્રોલ રૂમ એન્ડ બાથરૂમ આર કનેક્ટેડ....આઈ વોઝ શેવિંગ એન્ડ ધેટ્સ વેન યુ કેમ....એટલે શેવ પતી જાય ત્યાં સુધી થોડી મજાક કરતો હતો...આઈ હોપ યુ ડીડ નોટ માઈન્ડ...” મયંકે કહ્યું

તેનો અવાજ....તેની નિખાલસતા....તેનો શાલીન વ્યવહાર....તેનો મનમોહક અંદાઝ....અવની જોતી જ રહી...પહેલા હતો એના કરતા પણ વધુ સોહામણો લાગતો હતો મયંક....અને જે રીતે તે વર્તી રહ્યો હતો...પોતાને અપાતું વધારાનું મહત્વ...તેને બહુ જ સારું લાગતું હતું....

“વોટ વુડ યુ લાઈક ટુ હેવ? સોરી....ધ બટલર ઇઝ ઓન લીવ.....ધેર ઇઝ નો વન અરાઉન્ડ ટુ હેલ્પ...તું મને કૈક કોફી જેવું સહેલું કહે તો બનાવી શકીશ...ઓર બીયર....ધેટ્સ ઇટ...બીજું કૈક જોઈતું હોય તો કિચન ઇઝ ઓલ યોર્સ....” મયંકે કહ્યું

હવે હળવાશ અનુભવતી અવની બોલી “હું તમારા હાથે બનેલી કોફી પ્રીફર કરીશ” અને પછી સ્મિત સભર ચહેરે મયંક સામું જોયું...

મયંક હસી ને ઉભો થયો અને કિચન માં ગયો....

એક ઊંડો શ્વાસ ભરી સોફા પર પીઠ ટેકવતા અવનીએ આંખો મીંચી દીધી. ખબર નહી કેમ...પણ અહી આવી ને તેને બહુ જ સારું લાગતું હતું. આવતા પહેલા ની વ્યગ્રતા અને અજંપો હવે જાણે ગાયબ થઇ ગયો હતો. વર્ષો પછી જાણે તેના સળગતા મન ને શાતા વળી હોય તેવો અદભુત એહસાસ....ખબર નહી કેમ...થતો હતો....શું આ મયંક ને મળવાથી થતું હતું? હોઈ શકે....પણ હજી તેને મળ્યા ને મીનીટો માત્ર થઇ હતી ત્યાં જ આવી લાગણી થવી.....!! જો કે અવની જાણતી હતી....કે મન ની અમુક લાગણીઓ ને મનોવૈજ્ઞાનિક સ્તરે માપવી શક્ય નથી....મન નું “બે ને બે ચાર” જેવું કોઈ ચોક્કસ ગણિત નથી હોતું....મન માં આવતા વિચારો....ખળ ખળ વહેતા નદી ના પાણી પર ઉડતા પક્ષીઓ જેવા હોય છે...તમે તેમને રોકી ના શકો...બસ આવતા જતા જોઈ શકો...

“હીયર ઇઝ યોર કોફી....” કોફી ના દાણાઓ ને તાજા જ દળી ને બનાવેલી ફિલ્ટર કોફી નો મઘમઘાટ અવની દૂર થી જ અનુભવી શકતી હતી....

“થેન્ક્સ....” મયંક ના હાથ માં થી મગ લઇ ને બોલી અવની...

“ઓહ...ઈટ્સ કમ્પ્લીટલી માય પ્લેઝર....” કહી મયંક અવની ની બાજુ માં જ બેઠો...

“સો હાવ્ઝ એવરીવન ઓવર ધેર? માય લીટલ બ્રો...અવિનાશ...!! ઓહ કેટલો સમય થઇ ગયો તેને મળ્યે....યુ નો....અમે નાના હતા ત્યારે એક મીનીટ પણ મારા થી અલગ નહોતો રહી શકતો....ક્રિકેટ રમવાનું હોય કે પછી માર ખાઈ આવ્યા પછી બાજુ ની ગલી ના છોકરાઓ સાથે બદલો લેવાનો હોય...હી ઓલ્વેઝ નીડેડ હીઝ એલ્ડર બ્રો.....” કોફી નો ઘૂંટડો ભરી મયંક અતીત ની મધુર યાદો માં ખોવાઈ ગયો...

એ પછી નો લગભગ એક કલાક....જૂની વાતો ને યાદ કરવા માં ...ખાસ કરી ને કોલેજ ની વાતો...જ્યારે અવની અને મયંક સાથે હતા...ત્યાં થી લઇ તેમના લગ્ન સુધી ની વાતો....સમય ક્યાં વીતી ગયો તેની બંને ને ખબર સુધ્ધાં ના પડી....

“યુ રીમેમ્બેર....?? સાપુતારા ની પેલી કોલેજ ટ્રીપ?? બહુ વરસાદ હતો....અને વરસતા વરસાદ માં આપણે બધા ટ્રેકિંગ કરવા નીકળ્યા....યુ જસ્ટ સ્લીપ્ડ ઓફ ધી કલીફ....અને મેં તારો હાથ ના પકડ્યો હોત તો કદાચ તું આજે અહી મારી સાથે બેસી વાતો ના કરતી હોત.....”

એ ઘટના યાદ આવતા અવની ના શરીર માં થી એક લખલખું પસાર થઇ ગયું....અદભુત હતી એ ક્ષણો...મન થી માનેલો પ્રિયતમ....વરસાદી માહોલ માં...તેનો જીવ બચાવે....આહ..!! ફક્ત પરીકથાઓ માં જ આવું બની શકે...અને છતાંયે અવની સાથે આવું બન્યું...મયંક ના હાથ ની મજબુત પકડે તેને ખીણ માં સરકી જતી બચાવી અને પોતાના મજબુત બાહુપાશ માં જકડી લીધી હતી...અને એ ઘટના પછી અવની ની મયંક ને પામવાની ઈચ્છા વધુ પ્રબળ બની ગઈ....

“હા યાદ છે...એક એક પળ યાદ છે.....” સ્વગત બોલવા ઈચ્છતી અવની અજાણતાં માં જ મોટે થી બોલી ગઈ...

ભારે અવાજ માં બોલાયેલા આ શબ્દો એ એક ક્ષણ માટે મયંક નું ધ્યાન અવની તરફ ખેંચ્યું....અવની નું બોલવું સ્વાભાવિક નહોતું...કૈક અલગ...કૈક અજાણ્યું....અંદર પુરાયેલું...ગૂંગળાતું...બહાર આવવા ઈચ્છતું હોય...તેવી પ્રતીતિ કરાવતું હતું...કોઈ અકળ મનોભાવ અજાણતા જ વ્યક્ત થઇ ગયો...

અવનીએ વાતો નો દોર સંભાળતા કોલેજ ના જુના સંસ્મરણો તાજા કરાવ્યા....પણ મયંક ના મન માં થી અવની ના મુખ માં થી અનાયાસે સરેલા શબ્દો “એક એક પળ યાદ છે” કેમેય કરી ને હટતા નહોતા...જૂની ઘટનાઓ...અવની સાથે ની વાતચીતો નો આપ-લે...તેનું વર્તન..બધું યાદ કરતા...હવે તેનો કોઈક અલગ જ મતલબ સરતો દેખાતો હતો.... રહી રહી ને મયંક ને લાગ્યું કે જે છોકરી ને તે પોતાના પિતા ના મિત્ર ની પુત્રી તરીકે ના સ્વાભાવિક વલણ થી જોતો હતો....તે હકીકત માં તેથી કૈક વધુ હતું....અફસોસ...!! કે આ એહસાસ પોતાને છેક આજે થઇ રહ્યો હતો....

જેમ જેમ વાતો નો દોર આગળ ચાલતો ગયો...તેમ તેમ ...મયંક અને અવની ને પોતાના વચ્ચે ની એક અજાણી દીવાલ....ધીરે ધીરે ઓગળતી લાગી....જાણે વર્ષો જુના મિત્રો હોય તેમ બંને એક બીજા ને તાળી આપતા....અછડતો સ્પર્શ કરતા....કે ખભા પર સ્વાભાવિક રીતે હાથ મુકતા થઇ ગયા...અવની જાણે અહી આવવાનો મૂળ આશય ભૂલી ગઈ હતી....અને મયંક ના સાનિધ્ય ને મન મૂકી ને માણી રહી હતી...મયંક સાથે ની મુલાકાત...તેની અપેક્ષા થી વિપરીત...બહુ જ આનંદદાયી નીવડી...કદાચ એટલે જ અવની ને ખુબ જ સારું લાગી રહ્યું હતું...

જૂની યાદો ની મજાક મસ્તી વચ્ચે ક્યારેક આવી જતા નોન-વેજ ટુચકાઓ ને પણ રસપૂર્વક માણતા માણતા ઓર્ડર કરેલો પિઝ્ઝા ક્યાં ખવાઈ ગયો તેની બંને ને ખબર પણ ના પડી....બીજા એકાદ કલાક વાતો કર્યા પછી વાતો ખૂટી હોય તેમ બંને ક્યાંય સુધી શાંત બેસી રહ્યા....

અચાનક મયંક ઉભો થયો.....

“અવની...વી હેવ ટુ સેલીબ્રેટ ધીસ.....મારી લાઈફ નો સૌથી બેસ્ટ દિવસ હતો આજે...વોટ વુડ યુ લાઈક ટુ હેવ? ડોન્ટ આસ્ક ફોર સોફ્ટ ડ્રીન્કસ ઓર ફ્રુટ જ્યુસ....યુ હેવ ટુ હેવ સમથીંગ....ટેલ મી...બીયર...ટકીલા....વાઈન....ઓર સમ કોકટેલ.....”

“મેક....હું નથી પીતી....આઈ મીન એકાદ વાર ટ્રાઈ કર્યું છે પણ નહોતું ભાવ્યું...”

“અરે યાર...આપણા કોરા ગુજરાત ની કોઈક કોરી કોરી પાર્ટી માં તે કોઈ ઇન્ડિયન સ્ટ્રોંગ વ્હીસ્કી નો પેગ પીધો હશે....નો વન્ડર યુ ડીડ નોટ લાઈક ધ ટેસ્ટ...એ ભૂલી જા....અને હું આપું તે ટ્રાઈ કર....ફર્સ્ટ અ કપલ ઓફ ટકીલા શોટ્સ એન્ડ ધેન સમ કોકટેલ....ટ્રસ્ટ મી....યુ વિલ નોટ ફરગેટ મી ફોર ધી રેસ્ટ ઓફ યોર લાઈફ...”

ReplyQuote
Posted : 14/10/2011 3:36 am
 Anonymous
(@Anonymous)
Guest

“જાણું છું....તને ક્યારેય નહી ભૂલી શકું મયંક...” મન માં બોલી અવની..

દીવાન ખંડ ના ખૂણા પર ના કલાત્મક બાર માં થી કાચ ના બે નાના ગ્લાસ અને ટકીલા ની બોટલ લઇ ટીપોય પર મૂકી....પછી કાચ ના બાઉલ માં મીઠું મૂકી અને લીંબુ ની સ્લાઈસ કરી ચીવટ પૂર્વક ગોઠવતા મયંક ને અવની જોઈ રહી....

બે નાના ગ્લાસ માં ટકીલા રેડી....એક ગ્લાસ તેણે અવની ને ધર્યો...

“કમોન...હેવ ઇટ...” અવની ગ્લાસ હાથ માં લઇ શૂન્યમનસ્ક તાકી રહી...

“ઓકે...એક સાથે બધું જ પી જા...પછી અ પીંચ ઓફ સોલ્ટ એન્ડ અ સ્ક્વીઝ ઓફ લેમન...અમ્મ” એક જ ઘૂંટડે ગ્લાસ પી ગયો મયંક...

અવની હજી પણ નક્કી નહોતી કરી શકતી કે આ પીવું કે નહી.....

“શું વિચારે છે? વન ડ્રીંક ઇઝ નોટ ગોન્ના ડુ એની બેડ....ટ્રસ્ટ મી...” મયંકે કહ્યું..

કમને પણ અવનીએ ગ્લાસ મોઢે માંડ્યો અને એક જ ઝાટકે તેમાં નું પ્રવાહી ગળા નીચે ઉતારી દીધું...પેટ માં જબરદસ્ત બળતરા ઉપડી...અને શરીર ના રોમેરોમ માં ઝણઝણાટી વ્યાપી ગઈ....ધ્રુજી ઉઠી અવની...એક પળ માટે ઉપડેલો ઉબકો...પ્રવાહી ને બહાર ફેંકવા તત્પર હતો....જેણે માંડ માંડ અવનીએ રોક્યો...લીંબુ ની ફાડ ચૂસી મોઢા ના સ્વાદ ને બદલ્યા પછી અવની ને સારું લાગ્યું....

“છી...ઓઓકક....” અવની ને બકારી આવી ગઈ

અવની ને આમ કરતા જોઈ મયંક હસી પડ્યો....

“ઇટ હેપન્સ વેન યુ હેવ ઇટ ફોર ધ ફર્સ્ટ ટાઈમ....પણ થોડી વાર પછી મજા આવશે...”

“નો વે....હું ફરી થી નથી પીવાની....” અવનીએ ઘસી ને ના પાડી

“ઈટ્સ ફાઈન...હું ફોર્સ નહી કરું...” કહી અવિનાશે સીડી પ્લેયર નું રીમોટ હાથ માં લીધું...અને ગીત બદલ્યું...બ્રાયન એડમ્સ ના સ્વર માં એક રોમેન્ટિક ગીત ગુંજી ઉઠ્યું...

“હું તારા માટે કૈક ભાવે તેવું લઇ આવું....” કહી મયંક ઉઠ્યો...

પેટ ની બળતરા શમતા અવની ને થોડું સારું લાગ્યું....પાસે પડેલી ટીપોય પર પગ લંબાવી...આંખો બંધ કરી...ઊંડા શ્વાસ ભરતા અવની “Please forgive me” નું ગીત સાંભળી રહી...

“We're still gettin' closer baby
Can't get close enough I'm still holdin' on
You're still number one I remember the smell of your skin
I remember everything
I remember all your moves
I remember you
I remember the nights ya know I still do

One thing I'm sure of
Is the way we make love
And the one thing I depend on
Is for us to stay strong
With every word and every breath I'm prayin'
That's why I'm sayin'...”

ઓટોમેટિક રૂમ ફ્રેશનર માં થી રૂમ માં માદક સુગંધ ની છોળ ઉડી....ટેમ્પરેચર કંટ્રોલ રૂમ ને વધુ ને વધુ ઠંડો કરવા લાગ્યું. અવની ધીરે ધીરે વાતાવરણ ની આ મદહોશી માં ખોવાઈ રહી હતી...ગીત ના શબ્દો ને સ્વગત ગણગણતા તેને જાણે પોતાનું શરીર હળવું ફૂલ થતું લાગ્યું...પહેલી વાર પીધેલી ટકીલા ની હળવી અસર હેઠળ અવની ના બત્રીસ કોઠે દીવા પ્રગટી ઉઠ્યા....તેનું રોમરોમ નાચી ઉઠ્યું...જે કડવા પ્રવાહી ને ઓકી કાઢવાનું ઘડીભર પહેલા વિચારતી હતી...તેની બોટલ ને ચૂમી લેવાનું મન થઇ ગયું....

દસેક મીનીટ પછી મયંક હાથ માં બે બ્લડી મેરી ના ગ્લાસ ભરી આવ્યો ત્યારે ચોંકી ઉઠ્યો....અવની ટકીલા ની બોટલ મોઢે માંડી ને ઘૂંટડા ભરી રહી હતી...

“હેય...ઇઝી ઇઝી...યુ આર ગોઈંગ ટુ ફાસ્ટ....આ શરબત નથી....” મયંક નો અવાજ માં થોડી ચિંતા નું સુર હતો...અધિક માત્રા માં ટકીલા શું કરી શકે તેનો તેને પુરો અંદાજ હતો..

અવની ના હાથ માં થી બોટલ ખેંચી તેણે ટેબલ પર મૂકી....પીતા પીતા સોફા ના સાઇડ-બાર પર ઢળી પડેલી અવની ને પકડી ને સીધી કરી....

“મને પીવા દે ને.....”ટકીલા નો નશો હવે અવની પર હાવી થઇ રહ્યો હતો...

“નો વે...આઈ મીન...તું પી શકે છે...પણ આવી રીતે નહી....અને અત્યારે તો બિલકુલ નહી....ધીરે ધીરે શાંતિ થી એન્જોય કર....એકાદ કલાક પછી યુ કેન હેવ મોર...” મયંક બોલ્યો

“નોઓઓઓઓ......આઈ વોન્ટ ટુ ડ્રીંક મોર...મેક...” અવની ઝુમતા ઝુમતા બોલી

“ધેન હેવ ધીસ....યુ વિલ લવ ધીસ....” બ્લડી મેરી નો એક ગ્લાસ અવની ના હાથ માં પકડાવતા મયંક તેની બાજુ માં જઈ ને બેઠો....

એક ઘૂંટડો ભરી ને ગ્લાસ ટેબલ પર મુકતા અવની બોલી “આ તો ફ્રુટ જ્યુસ છે...તું મને ફોસલાવી ને જ્યુસ પીવડાવવા માંગે છે...મને ખબર છે....મેક...આઈ વોન્ટ ટકીલા...”

“ઓકે..તું આ ડ્રીંક ફિનિશ કર....એન્ડ ઈટ્સ નોટ ફ્રુટ જ્યુસ....એમાં લીકર પણ છે...યુ વિલ લવ ઇટ..” મયંકે ટીપોય પર પડેલો અવની નો ગ્લાસ ઊંચકી ફરી અવની ને આપ્યો....

મયંકે આપેલો ગ્લાસ એક જ ઘૂંટડે ખાલી કરી તેના હાથ માં પાછો પકડાવી અવની બોલી “ઓકે...આ પી ગઈ...હવે લાવ ટકીલા...”

“અવની...યુ આર ગોઈંગ ટુ ફાસ્ટ....થોડી વાર કઈ વાતો કરીએ...પછી ટકીલા પીજે...” અવની ની તીવ્ર ગતિ થી થોડો ગભરાયેલો મયંક, તેનું ધ્યાન બીજી તરફ દોરવા માંગતો હતો...જેથી અવની ટકીલા ને થોડી વાર માટે ભૂલે....

“હમમમ.....” ટકીલા ના મળવાની નિરાશા દર્શાવવા અવનીએ એક મોટો નિશ્વાસ નાખ્યો...

“અચ્છા અવની..ડુ યુ રીમેમ્બર....એનેટોમી ના પેલા પ્રોફેસર નું ચક્કર પેલી લાઇબ્રેરિયન જોડે ચાલતું હતું.......”

વળી પાછો અડધો કલાક તેઓ ભૂતકાળ માં સરી પડ્યા...ટકીલા અને કોકટેલ તેનો અસર દેખાડી રહ્યા હતા....અવની ધીરે ધીરે બાજુ માં બેઠેલા મયંક ના ખભા પર ઢળી પડી....તેનો હાથ મયંક ની હથેળી ને રમાડી રહ્યો હતો....આજ પર્યંત અવની ને આવી નજરો થી ના જોઈ હોવા છતાં મયંક ને અવની સાથે નું આ સાયુજ્ય ખુબ જ સારું લાગી રહ્યું હતું...છેલ્લા દસેક વર્ષ થી લગભગ કુંઠિત થઇ ચૂકેલી પ્રેમ ની લાગણીઓ તેના માં પુનઃ જાગૃત થતી તે અનુભવી શકતો હતો...એકાદ ક્ષણ માટે તેને અજુગતું લાગ્યું ખરું....પણ પછી અવની ના શરીર ના સ્પર્શ ની હુંફે તેને બધું જ ભુલાવી દીધું..

“....અને પછી તો તારા ને અવિનાશ ના લગ્ન થઇ ગયા....યુ નો...આઈ ઓલ્વેઝ ફીલ વેરી ગુડ વેન આઈ સી યુ બોથ હેપી ટુગેધર....તમે બંને....મેડ ફોર ઈચ્ અધર કપલ છો.....” મયંક સાચા દિલ થી બોલી રહ્યો હતો...

જાણે કોઈ જુનો ઘા ઉખેડી ને તાજો થયો હોય તેવું દર્દ અનુભવતી અવની...એકદમ શાંત થઇ ગઈ...તેનું માથું હજી પણ મયંક ના ખભા પર ઢાળેલું હતું....જીવન માં પહેલી વાર આટલી બધી માત્રા માં તેણે શરાબ પીધો હતો....વધુ પડતો શરાબ...પીનારા ને હૃદય માં ધરબાયેલી વાતો ને બહાર કાઢવા ઉશ્કેરે છે...એ વાત થી અવની વાકેફ નહોતી...

અવની નું મન હવે વંટોળે ચડ્યું હતું “આવી જ ક્ષણ જો ત્યારે કોલેજ માં મળી હોત તો મયંક સમક્ષ મારો પ્રેમ વ્યક્ત કરી શકત...અવિનાશ નું માંગુ આવતા પહેલા જ જો મેં ઘર માં મયંક ની વાત કરી હોત તો ઘરે પણ બધા આસાની થી માની જાત...પણ પહેલ નહી કરી શકવાની સ્ત્રી ની તાસીર...મને નડી ગઈ નહી તો આજે.....”

તેની આંખો માં થી અશ્રુ વહેવા લાગ્યા...થોડી ક્ષણો માટે તો મયંક ને ખ્યાલ ના આવ્યો પણ પછી બાથરોબ નું પાતળું કપડું ભીનાશ પકડવા લાગ્યું ત્યારે તેણે જોયું તો અવની...ખભા પર માથું ઢાળેલી અવસ્થા માં જ....આંખો મીચી ને...ચોધાર આંસુએ રડી રહી હતી.

“ઓહ માય ગોડ....વાય આર યુ ક્રાઈંગ અવની?? વોટ્સ રોંગ??” ગભરાઈ ગયો મયંક...

કઈ પણ બોલ્યા વિના અવની હવે ધ્રુસકે ને ધ્રુસકે રડવા માંડી....મયંક તેની પીઠ પર હાથ પસવારતા તેને શાંત કરવાનો પ્રયત્ન કરતો હતો...તેનું મન નું કુતુહુલ અવની ના રુદન નું કારણ જાણવા માટે તલપાપડ બની ગયું હતું.

“અવની...લુક એટ મી...” મયંકે અવની ને બે ખભે થી પકડી પોતાની સામે કરી અને પૂછ્યું...

અવની રડવાનું બંધ કરી...માથું નમાવી મયંક સામે બેસી રહી...

“ઇઝ એનીથીંગ રોંગ બીટ્વીન યુ એન્ડ અવિનાશ?” મયંકે પૂછ્યું

મુક રહી માથું ધુણાવી તેણે ના પાડી...

“ધેન...........બીજો કોઈ પ્રોબ્લેમ?”

અવનીએ ફરી માથું ધુણાવ્યું...

“ઓહ હેલ...ધેન વાય ધ ફક આર યુ ક્રાઈંગ?” મયંક નો અવાજ અનાયાસે ઉંચો ગયો...અને પછી તેને ભાન થયું કે આ અવસ્થા માં સ્ત્રી ની સાથે મૃદુતા થી અને ધીરજ ગુમાવ્યા વગર કામ લેવું જોઈએ...

જો કે ત્યાં સુધી તો મયંક નો ઉંચો અવાજ સાંભળી...અવની ફરી રડવા લાગી....પોતાના બંને હાથ થી ચહેરો છુપાવી તે રડતા રડતા બોલી “મયંક....આઈ લવ્ડ યુ એન્ડ નોટ અવિનાશ....”

“વ્હોટટટટ.......!!!!” માનવા માં ના આવ્યું મયંક ને...!! જો કે છેલ્લા બે કલાક થી ચાલતી ભૂતકાળ ની વાતો નું પૃથક્કરણ કરતા તેને એવું લાગ્યું જરૂર હતું...પણ છેક આવું હશે તે તેની વિચારશક્તિ ની પર હતું....

અથ થી ઇતિ સુધી....અવની એ બધી જ વાત કરી....તેની પ્રથમ પ્રેમ ની લાગણીઓ થી માંડી ને...કેવી સ્થિતિ માં તેને અવિનાશ સાથે પરણવાનું સ્વીકારવું પડ્યું ત્યાં સુધી નું બધું જ....!!!

હતપ્રભ થઇ સાંભળતો રહ્યો મયંક....આમ તો કોઈ પણ પુરુષ ને પત્ની સિવાય કોઈ બીજી સ્ત્રી પોતાને ચાહે છે તે જાણી ને અતિશય રોમાંચ અને અહમ સંતોષાયા ની લાગણી સ્વાભાવિક પણે થાય...પણ આ તો પોતાના નાના ભાઈ ની પત્ની હતી...!! અવની ની લાગણીસભર વાતો....તેનો પોતાના પ્રત્યે નો અઢળક પ્રેમ....અને અદમ્ય આકર્ષણ....એ ઈચ્છતો હોવા છતાં અવગણી નહોતો શકતો....

“હું તને ચાહતી હતી, મયંક...તને...!!!” અવની ભીના સ્વરે મયંક ના બંને ખભા ને પકડી હલ્બલાવતા બોલી...

મયંક ને આગળ કઈ બોલવાની ખબર પડે તે પહેલા તો અવનીએ પોતાના ગુલાબી ગરમ હોઠ મયંક ના હોઠ પર ચાંપી દીધા... એક લાગણી સભર સંવાદ નો અંત એક અત્યંત પ્રગાઢ ચુંબન થી થયો..

મયંક ના શરીર નું જાણે સઘળું જોર હણાઈ ગયું હતું...અને તે અવની ના દોરાવ્યે દોરાતો જતો હતો.. કોઈ પણ જાત ની પ્રતિક્રિયા વગર તે અવની ના ચુંબન ને અનુભવી રહ્યો હતો....અવની ના હાથ હવે મયંક ના ખભા પર થી ફરતા ફરતા તેની પીઠ પર પહોચી ગયા અને તેના નહોર હવે બાથરોબ ના સાટીન ના બારીક કપડાં માં થી અંદર પીઠ પર ભીંસી રહ્યા હતા....

મયંક ના અંદર નો પુરુષ હવે ધીરે ધીરે સંબંધો ની મર્યાદા ને ફગાવી...વિજાતીય આકર્ષણ નો ભોગ બનતો જતો હતો. તેના હાથ હવે અવની ના ચહેરા પર...ગાલ પર...કાન ની બૂટ ની નીચે...ડોક ની પાછળ...અને અવની ની રેશમી ઝુલ્ફો માં ફરવા લાગ્યા...અને સાથે સાથે બંને ના ચુંબન ની તીવ્રતા પણ વધી ગઈ. ચુંબન હવે આગળ વધી આશ્લેષ માં પરિણમ્યું...અને દીવાનખંડ ના સોફા પર જ મયંક-અવની એક બીજા માં ખોવાઈ ગયા....

મયંકે આખરે ચુંબન તોડ્યું અને અવની ની ગરદન પર ચુંબન કરવા લાગ્યો....પછી જીભ વડે ચાટતા ચાટતા તે અવની ની કાન ની બૂટ ને મોઢા માં લઇ ચૂસવા લાગ્યો. અવની આંખો મીચી જાણે કોઈ જુદી જ દુનિયા માં પહોચી ગઈ. મયંક ના હાથ, એ દરમિયાન, ફરતા ફરતા અવની ના સ્તનો પર પહોચ્યા. અવની એ સિલ્ક નું ટોપ પહેર્યું હતું.....તેનો દુપટ્ટો તો ક્યાર નો સોફા ની બાજુ માં વેરાઈ ચુક્યો હતો. મયંક અવની ના સ્તન પર હળવે હાથે હાથ ફેરવતા તેની ઉભરેલી નીપલ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવા લાગ્યો. જમણા હાથ ની પહેલી આંગળી ના ટેરવા થી તે ઉપસેલી નીપલ ઉપર ગોળ ગોળ ફેરવી, અવની ની ઉત્તેજના માં ગુણાકાર કરવા લાગ્યો.

અવની હવે ધીરે ધીરે પોતાની કમર ઊંચકી મયંક ના સાથળો સાથે ઘર્ષણ કરવા લાગી. સાથે સાથે તેનો હાથ પણ હવે મયંક ના નિતંબ પર ફરી રહ્યો હતો જ્યારે બીજે હાથે તે મયંક ની છાતી ને મુઠ્ઠી માં ભરી મસળી રહી હતી. ખબર નહી એવું શું હતું મયંક માં...કે ચુંબક ની તરફ ટાંકણી ખેંચાઈ આવે તેમ અવની ખેંચાઈ જતી હતી. રોકી ના શકાય તેવું અદભુત આકર્ષણ અનુભવતી હતી તે મયંક તરફ...અને તેમાં શરાબે સુકા ઘાસ માં તણખા નું કામ કર્યું... સંબંધો ની મર્યાદા નું ભાન બંને ગુમાવી ચુક્યા હતા. હવે આગ બંને તરફ એક સરખી પ્રજ્વલિત થઇ રહી હતી...

મયંક ના નિતંબ પર અવની ના ફરતા હાથ ની એક આંગળીએ, બે નિતંબ વચ્ચે ની ખાઈ માં ઘુસી, તેની ગાંડ ના પ્રવેશદ્વાર પર હળવું દબાણ કર્યું. આ હરકત થી મયંક ચોંકી ઉઠ્યો.... આ અનપેક્ષિત ક્રિયા થી મયંક ખુબ જ ઉત્તેજિત થઇ ગયો. અર્ધ-જાગૃત અવસ્થા માં ઘર્ષણ નો આનંદ માણતો તેનો લન્ડ, અચાનક ટટ્ટાર થઇ ગયો....એ હદે કે બે શરીર ની વચ્ચે થી બહાર આવવા તડપવા લાગ્યો....

અવની હવે મયંક ના બંને નિતંબ ને બે હાથ વડે પકડી પોતાના શરીર સાથે મયંક નું શરીર ભીંસવા લાગી. મયંક ની અડધી ખુલ્લી રૂંવાટીદાર છાતી નો સ્પર્શ પોતાની ગરદન પર થતા અવની ચહેકી ઉઠી...તેની આંખો હજી બંધ જ હતી...

ખંડ માં રેલાતું સંગીત....તાજી ફેલાયેલી ફ્રેશનર ની માદક સુવાસ....અને ઠંડક ભર્યા વાતાવરણ માં બે શરીરો નું ઘર્ષણ અને ઉચ્છવાસ...ચારે તરફ ફેલાયેલી ઠંડક માં થોડો ગરમાટો લાવવાનો પુરજોર પ્રયત્ન કરી રહ્યા હતા. અવની ની ફેલાયેલી જાંઘો ની વચ્ચે મયંક ના શરીર નું દબાણ, અવની ની યોની માં ઝણઝણાટી કરાવી રહ્યું હતું.....બંને ના વસ્ત્રો હજી યથાવત હતા....પણ મયંક ના બાથરોબ ના ઉપલા બે બટન અવની એ પોતાની લાંબી સુંદર આંગળીઓ વડે ખોલી નાખ્યા હતા...તેનો હાથ હવે મયંક ની છાતી પર ફરી રહ્યો હતો. મયંકે હવે ધીરે ધીરે પોતાની હથેળી અવની ની કમર ફરતી ફેરવી તેની યોની સુધી લઇ ઘસવા લાગ્યો....પાતળા ચુડીદાર ઉપર થી અવની ની પેન્ટી ને તે આરામ થી અનુભવી શકતો હતો...અવની ના યોની ના હોઠ ના ઉપર ના ભાગે હાથ ફેરવતા, કપડાં પર ના આછા ભેજ ને તે અનુભવી શકયો....તેને બરાબર ખબર હતી કે તે શેની ભીનાશ હતી...!!

અવની ના યોની ના હોઠ ની ટોચ પર આવેલા ભગાંકુર ના ઉપસેલા ટેરવા ને તે અંદાજે અંદાજે મસળી રહ્યો હતો. તેની પર ના પ્રત્યેક સ્પર્શે...અવની ઉત્તેજના થી પાગલ બની પોતાની કમર ઊંચકી લેતી પણ મયંક ના શરીર ના ભાર નીચે વળી પાછી દબાઈ જતી...

મયંકે હવે અવની ના ટોપ ને ઊંચું કર્યું...અને તેના સુંદર ગોરા સપાટ પેટ ની વચ્ચે શોભતી ઉંડી નાભી ને ઉજાગર કરી. તે હવે અવની ના શરીર પર ચૂમતા ચૂમતા ધીરે થી નીચે આવ્યો...અને અવની ની નાભી માં પોતાની જીભ ઘુસાડી અંદર બહાર કરવા લાગ્યો...જાણે લિંગ યોની ની અંદર બહાર થઇ રહ્યો હતો....ક્યારેક તે નાભી ની ફરતે વર્તુળાકારે જીભ ને ફેરવતા....ક્યારેક તેના પેટ ની ચામડી ને દાંત વચ્ચે દબાવી ને હળવા દંત-ક્ષત કરતો...તો ક્યારેક પોતાના આખા ચહેરા ને પેટ ની મુલાયમ ત્વચા પર ઘસતો. તાજી જ શેવ કરેલી તેની હડપચી નો સ્પર્શ અવની ને સ્વર્ગીય આનંદ ની અનુભૂતિ કરાવતો. અવની એ હવે જાણે પોતાની જાત ને મયંક ને સમર્પિત કરી દીધી હોય તેમ સોફા પર આડા પડી...સાયુજ્ય ના એક એક પળ ને રસ લઇ માણી રહી હતી. કોઈ તેજીલો તોખાર, તાજી જ રજસ્વલા થઇ યુવાની માં પગ માંડતી ઘોડી સાથે સંભોગ કરવા આતુરતા થી પોતાના પગ ના ડાબલા ઉત્તેજના થી ટપટપાવતો હોય તેવું દ્રશ્ય હતું.

નાભી પર ચૂમતા-ચાટતા મયંકે પોતાના એક હાથ વડે અવની ના ચુડીદાર ને પેન્ટી સહીત સહેજ નીચે કર્યું તો અવની ના ગુપ્તાંગ પર ના આછા વાળ દ્રશ્યમાન થયા....યોની ના હોઠ તથા ભગાંકુર હજી ખુલ્લા નહોતા થયા. પાશ્ચાત્ય કામ સાહિત્ય માં જેને “Mound of Venus” કહેવા માં આવે છે તે ભગાંકુર ની ઉપર નો માંસલ ભાગ ને ચાટતા ચાટતા મયંક યોની ની માદક ગંધ ને સુંઘવા લાગ્યો. અવની એ અનાયાસે જ મયંક ના માથા ને પકડી પોતાની બે જાંઘો વચ્ચે દબાવી દીધું. તે ભાગ પર ના ચુંબનો ની અસર રૂપે અવની ની પેન્ટી નીચોવાઈ શકે તે હદે ભીની થઇ ગઈ....તેની યોની નો કામ રસ રેલાઈ ને તેના ગુદામાર્ગ સુધી પહોચી ગયો હતો. અવની ના બંને હાથ, મયંક ના માથા પર થી હતી...પોતાના સ્તનો પર પહોચ્યા અને તે બે હાથે સ્તનો ને જોર જોર થી દબાવા લાગી.....અવની ના ખભા પર થી ટોપ સરકી ને તેની કાળી બ્રા ની પટ્ટીઓ ને ખુલ્લું કરતુ હતું.

મયંક નો લન્ડ હવે પુરા ખુમાર થી બાથરોબ માં તંબુ બનાવી બેઠો હતો....કામ રસ થી ભીન્જ્વાયેલી યોની ની સુવાસ જાણે તેના સુધી પહોચી ગઈ હતી....અને તે પોતાની, કુદરતે રચેલી પ્રિયતમા તેવી યોની સાથે કામ ક્રીડા કરવા આતુર હતો.

મયંક હવે સોફા પર બેઠો થયો...એણે બાથરોબ ના બાકી ના બટન ખોલી, બાથરોબ કાઢી, બાજુ પર ફગાવ્યો. અવની એ હવે આંખ ખોલી. કોઈ ગ્રીક દેવતા જેવું પાસાદાર શરીર સૌષ્ઠવ અને પૌરુષ ના પ્રતિક જેવું ટટ્ટાર શિશ્ન તેની સામે તાકી રહ્યું હતું. સ્નાયુબદ્ધ શરીર અને ઉત્તેજિત લિંગ...કામાવેશ માં આવેલી કોઈ પણ સ્ત્રી ને અતિ-ઉત્તેજિત કરવા માટે પૂરતા છે. અવની એ સુતા સુતા જ પોતાના હાથ લંબાવી મયંક નો લન્ડ પોતાના કોમળ હાથો માં લીધો અને હળવે હાથે મસાજ કરવા લાગી. લિંગ ના મૂળ થી લઇ ને શીશ્નાગ્ર સુધી...ધીરે ધીરે ફરતી આંગળીઓ મયંક ને જબરદસ્ત ઉત્તેજિત કરી રહી હતી. તેના વૃષણો ને પંપાળતા ક્યારેક તે મયંક ના લન્ડ ને હલાવતી તો ક્યારેક તેને પોતાની પેન્ટી ઉપર થી જ ચૂત પર દબાવી દેતી. એક હાથ મયંક ના લન્ડ પર અને હવે એક હાથ પોતાના સ્તન પર ફેરવતી, મસળતી અવની...કોઈ અલૌકિક આનંદ અનુભવી રહી હતી. ઉત્તેજના થી સભર તેનું આખું એ શરીર હવે ભયંકર રીતે ધ્રુજવા લાગ્યું અને અક્કડ થઇ ગયું. કમર ને ઊંચકી ઊંચકી મયંક ને નીચે થી પ્રહાર કરતા કરતા અવની સ્ખલિત થઇ ગઈ. તેનું આખુંયે શરીર હજી પણ શ્વાસ રોકાઈ ગયો હોય તેમ તરફડતું હતું. પોતાના મસ્તિષ્ક ને ધનુષ્ય ની પ્રત્યન્છા ની જેમ પાછળ ની તરફ વાળી તે આ અદભુત ક્ષણો ને મન ભરી ને માણી રહી હતી. એકાદ મીનીટ એ જ સ્થિતિ માં રહી તે સ્વાભાવિક થવા લાગી.

આ બાજુ મયંક, અવની ને સ્ખલિત થતી જોઈ, બમણા જોશ થી ભરાઈ ગયો. તેણે અવની ને બે હાથે ટેકો આપી ઉભી કરી અને કમર થી તેનું ટોપ ઊંચું કરતા તેના ગળા સુધી ઊંચું કરી નાખ્યું. મયંક ને જાણે આગળ વધવા નો નિર્દેશ આપતી હોય તેમ અવનીએ પોતાના બંને હાથ ઉંચા કરી લીધા જેથી ટોપ આસાની થી નીકળી શકે....મયંકે એક જ ઝાટકે ટોપ ને માથા પર થી સરકાવી ને કાઢી લીધું.

અવની નું ઉપર નું શરીર હવે ફક્ત એક લાલ કલર ની બ્રા વડે ઢંકાયેલું હતું. બે સુડોળ સ્તન, લાલ કલર ના સુંવાળા કપડાં વડે બનેલી બ્રા થી ઢંકાયેલા હતા. બંને સ્તન અડધા અનાવૃત હતા અને બ્રા ની જકડ ના લીધે ટાઈટ થઇ વચ્ચે એક સુંદર ગલી રચતા હતા. મયંકે અવની ના બે સ્તન વચ્ચે ની આ ખાઈ માં પોતાનું મોઢું દબાવી દીધું.

અવની ના શરીર પર ના ડીઓડરંટ ની ભીની ખુશ્બુ એ તેનું મન તરબતર કરી દીધું. એકાદ મીનીટ સુધી તે સ્તનો ને પોતાની હડપચી વડે ઘસતો રહ્યો અને અવની ના શરીર માં થી આવતી માદક સુગંધ ની મજા લેતો રહ્યો. અવની બ્રા ઉપર થી જ પોતાના સ્તનો ને એવી રીતે દબાવતી હતી કે તે વધુ ઉભરી ને મયંક સામે આવી ગયા. મયંક હવે બે દાંત વચ્ચે સ્તન ની ચામડી ની પકડી બટકા ભરવા લાગ્યો. તેની ઉત્તેજના હવે માથે ચડી બોલી રહી હતી. તેના હાથ અવની ના ચુડીદાર ની અંદર સરકી ને અવની ની ચૂત ના હોઠ પર ફરી રહ્યા હતા.

હવે અવની થી ના રહેવાયું. એક પરાકાષ્ઠા નો નશો ઉતરી રહ્યો હોય તે વધુ એક સંસર્ગ તરફ આગળ વધી રહી હતી. તેણે મયંક ને હાથ થી ધકેલી પોતાના શરીર પર થી ઉભો કર્યો અને પોતે પણ સોફા પર થી ઉભી થઇ ગઈ. પ્લેયર પર વાગતા સંગીત ના તાલે પોતાની કમર મટકાવતી તે કોઈ સ્ટ્રીપ ડાન્સર ની અદા થી પોતાના હાથ પાછળ લઇ જઈ બ્રા ના હુક ખોલવા લાગી. મયંક સોફા પર ફેલાઈ ને બેસી ગયો અને અવની ના આ કામ-નૃત્ય ને માણતા માણતા પોતાનો લન્ડ હલાવવા લાગ્યો.

અવનીએ બ્રા ના હુક ખોલી નાખ્યા પણ બ્રા ને તેમ જ સ્તન પર લટકતી રહેવા દીધી. હવે તેનો હાથ ચુડીદાર ના નાડા ની ગાંઠ પર ગયો. નાડા ને એક જ ઝાટકે ખેંચી ને ગાંઠ ખોલી અને નૃત્ય ના તાલ ને યથાવત રાખતા તેણે ચુડીદાર ને પોતાના બંને પગ ની આસપાસ પાડવા દીધો.

ઘેરા મરૂન અને કાળા રંગ ના સમન્વય વાળી જાળીદાર પેન્ટી માં અવની ના શરીર નો ઉતરાર્ધ અતિશય ઉત્તેજક લાગતો હતો. મારિયા કેરે નું ગરમાગરમ ગીત પ્લેયર પર સુર રેલાવતું હતું....એ ગીત માં પણ પ્રેમિકા પોતાના પ્રેમી ને પામવા માટે પોતાની જાત ને સમર્પિત કરવાની ઉત્કટ તત્પરતા દાખવતી હતી...

I am thinking of you..
In my sleepless solitude tonite..
If its wrong to love you…
Then my heart just won’t let me be right..
Coz’ I am drowned in you
And I won’t pull through
Without you by my side…..

I’d give my all…to have….
Just one more night with you
I’d risk my life to feel…
Your body next to mine…
Coz’ I can’t go on…
Livin’ in that memory of our song..
I’d give my all, for you love…tonight….

અવનીએ એક પગ બગલા ની જેમ ઉંચો રાખી બીજી પગ વડે...પગ ની આસપાસ વિખરાયેલા ચુડીદાર ને કાઢી દૂર ફગાવ્યો. કોઈ મોડેલ ની અદા થી તેણે પોતાની કમર ના વળાંક પર હાથ મુક્યો અને પોતાના એક નિતંબ ને મયંક ની તરફ ઉંચો કરી હાથ થી હળવી થપાટ મારી. મયંક હવે ઉત્તેજના ની પ્રખર સીમા પર હતો....તેણે પોતાના લન્ડ ને હલાવવાનું અનિચ્છાએ પણ રોકવું પડ્યું નહી તો ત્યાં ને ત્યાં જ તેનું વીર્ય-સ્ખલન થઇ જાત. લન્ડ ને એમ જ યથાવત ઉભો રહેવા દઈ, તેણે પોતાના બે હાથ હવે માથા ની પાછળ મૂકી, કોઈ રાજા પોતાની ગણિકા ના નૃત્ય નો આનંદ લેતો હોય તેમ નિહાળવાનું શરુ કર્યું.

અવની એ પીધેલો શરાબ નો નશો હવે તેના માથે ચડી બોલી રહ્યો હતો. સંગીત ના તાલે થીરકતું તેનું સમગ્ર શરીર, વાસના ની આગ ની એકાદ જ્વાળા સમાન ભાસતું હતું. પોતાના બંને હાથ માથા ના વાળ માં ફેરવતા....નીચલો હોઠ દાંત નીચે દબાવી...મયંક સામે એવી રીતે જોઈ રહી હતી જાણે તેને ખાઈ જવાની હોય....તે અવારનવાર પોતાની પેન્ટી માં આંગળી ભરાવી તેને ખેંચી ને પહોળી કરતી...પોતાના આખા શરીર ને એવી રીતે હલાવતી કે તેના સ્તનો આમ થી તેમ ઝૂલતા....અને આખરે સ્તનો ની હલન ચલન ના લીધે...વિના હુકે લટકતી બ્રા સરકી ને સ્તનો ની ઉપર ચડી ગઈ અને બંને ઉન્મુક્ત ઉરોજ બ્રા ની છે થી દોકવવા લાગ્યા. આછા બદામી રંગ નું, રૂપિયા ના સિક્કા ના માપ નો ગોળાકાર...અને તેના પર અક્કડ ઉભેલી નિપ્પલ..... અવની હવે તેની આંગળીઓ થી પોતાની કડક નીપલો ને છેડવા લાગી....

વાગી રહેલા ગીત ના શબ્દો ને ગણગણતા મયંક ના શ્વાછોસ્વાસ તીવ્ર ગતિએ ચાલી રહ્યા હતા. તેની નસેનસ માં વાસના મિશ્રિત રક્ત નો પ્રવાહ બુલેટ ટ્રેન ની ગતિએ દોડી રહ્યો હતો. ઠંડક ભર્યા વાતાવરણ માં પણ તેની ત્વચા ના છિદ્રો પર પ્રસ્વેદ ના ટીપાં ઉપસી આવ્યા હતા. અને તેનો લન્ડ....અવની ના નૃત્ય ના તાલે તાલે...આમ તેમ ડોલતો હતો...

અવની ધીમે પગલે મયંક પાસે આવી....અને પોતાનો એક પગ મયંક ના પગ ઉપર મૂકી...પોતાના લહેરાતા વાળ ની ઝુલ્ફો મયંક ના ચહેરા પર પાથરી દીધી... મયંક ના ઉંચા નીચા થતા નસકોરા અવની ના વાળ ની ભીની ભીની ખુશ્બુ માં ખોવાઈ ગયા. પોતાનો ચહેરો તે અવની ના વાળ ના ઘટાટોપ જંગલ માં ઘસી રહ્યો હતો. તેનો એક હાથ હવે અવની ના ખુલ્લા સ્તનો ને મસળી રહ્યો હતો જ્યારે બીજો હાથ અવની ની પેન્ટી ની અંદર ઘુસી તેની યોની ના દ્વાર ની ચીકાશ માં રત થઇ ઉપર થી નીચે ફરી રહ્યો હતો.

અવનીએ હળવે થી પોતાની ડોક ને એક ઝાટકો મારી ઉંચી કરી અને પોતાના વાળ મયંક ના ચહેરા પર થી હટાવી લીધા. મયંકે હવે અવની ને ખેંચી ખોળા માં બેસાડી દીધી અને તેનો ચહેરો એક હાથ વડે પકડી તેને ચૂમવા લાગ્યો. જ્યારે તેનો બીજો હાથ હજી અવની ની પેન્ટી માં જ રમતો હતો.

બંને ની જીભ, આ દીર્ઘ ચુંબન માં, સમાગમ કરતા બે સાપ ની જેમ એક બીજા ની આસપાસ વીંટળાઈ ગઈ હતી. મયંક ની રૂંવાટીદાર છાતી નો સ્પર્શ અવની ને પોતાની ખુલ્લી પીઠ ઉપર ખુબ જ આહલાદક લાગતો હતો. આ ચુંબન દરમિયાન જ મયંક નો પેન્ટી માં ઘૂસેલો હાથ...સાથળ થી લઇ નિતંબ સુધી ગોળ ગોળ ફરી પેન્ટી ને ધીરે ધીરે નીચે સરકાવતો ગયો. અવની એ પણ પોતાની કમર ઊંચકી મયંક ને પેન્ટી ઉતારવા માં સરળતા કરી આપી. ચુંબન ને યથાવત ચાલુ રાખતા અવનીએ ઢીંચણ થી નીચે ઉતરી ગયેલી પેન્ટી ને પગ થી સરકાવી ને શરીર થી અળગી કરી નાખી. હવે તેના શરીર પર ફક્ત નામ માત્ર લટકતી બ્રા હતી જેને હટાવવાની બેય માંથી કોઈ ને પણ જરૂર નહોતી લાગતી.

મયંક ના હોઠ ચૂસતી અવનીએ અચાનક ચુંબન ટૂંકાવ્યું અને તે ઉભી થઇ ગઈ. એક જ ફલાંગે તે સોફા ની ઉપર ચડી ગઈ અને બે પગ પહોળા કરી મયંક ની બંને બાજુએ એક એક પગ ગોઠવી, એવી રીતે ઉભી રહી કે તેની ચૂત મયંક ના મુખ સમક્ષ આવી જાય. અવની નો ઈશારો સમજી ગયેલો મયંક...પોતાના બાને હાથ અવની ની જાંઘો પર ફેરવતા ફેરવતા બે પગ વચ્ચે થી તેના નિતંબો સુધી લઇ ગયો...અને અવની ની ચૂત ને પોતાના હોઠો સુધી ખેંચી લીધી....

શરૂઆત ની થોડીક ક્ષણો સુધી તે અવની ની રસ થી લસલસતી ચૂત ની ભીનાશ સભર ગંધ ને સુંઘતો રહ્યો. ઋતુ માં આવેલી સિંહણ ના ગુપ્તાંગ ની ગંધ સુંઘતો કેશવાળી વાળો કેસરી સિંહ જેમ પોતાનું પૂંછડું ઊંચું કરે...તેમ યોની ની ગંધ સુંઘતા સુંઘતા મયંક નો લન્ડ ઉંચો થઇ ફૂંફાડા મારવા લાગ્યો.

મયંકે પોતાની જીભ બહાર કાઢી....અવની ની ચૂત ના હોઠો પર હળવે થી ફેરવી....અવની ના મોઢા માં થી એક સીસકારો સરી પડ્યો....તે છત તરફ મોઢું રાખી...બંધ આંખે....પોતાની યોની પર ની આ રમતો નો આનંદ લઇ રહી હતી...મયંક ની જીભ હવે, વાતાવરણ માં શિકાર ની ગંધ પામી ગયેલા સાપ ની જેમ, લપકારા નાખતી અવની ની ચૂત ના હોઠો પર ફરવા લાગી.... જાણે શ્વાસ લેતી હોય તેમ તેની યોની ઉંચી નીચી થતી હતી....

મયંકે હવે અવની ના યોની ના હોઠો ને સહેજ પહોળા કર્યા....અંદર નો લાલ-ગુલાબી ભાગ જોઈ તે પોતાની એક આંગળી અંદર નાખવાની ઈચ્છા રોકી ના શકયો... કામરસ થી લિપ્ત ભીની-ચીકણી યોની ની અંદર એકાદ ઈંચ જેટલી આંગળી અંદર નાખતા જ મયંક ને જાણે ગરમ જેલી ની અંદર આંગળી ખોસી હોય તેવો આભાસ થયો... હવસ અને વાસના ની ચરમસીમાએ....એક પરાકાષ્ઠા અનુભવી હવે બીજી ની તૈયારી માં રત એવી અવની ની યોની ની અંદર કામાગની ભડભડતો હતો....

ReplyQuote
Posted : 14/10/2011 3:38 am
 Anonymous
(@Anonymous)
Guest

અંદર નાખેલી આંગળી ને વધુ ને વધુ અંદર ધકેલતા મયંકે હવે પોતાની જીભ અવની ના ભગાંકુર પર કેન્દ્રિત કરી. તેના લાલ-મણી ને આસપાસ ગોળાકારે ફરતી જીભે અવની ને પાગલ બનાવી દીધી. તે હવે જાણે કોઈ ઘોડા ની સવારી કરતી હોય તેમ મયંક ના માથા ના વાળ પકડી તેના મોઢા ની ઉપર હલન ચલન કરવા લાગી. ક્યારેક મયંક ની જીભ પર....તો ક્યારેક મયંક ની શેવ કરેલી દાઢી પર થતું ભગાંકુર નું ઘર્ષણ....અવની ને અત્યાધિક આનંદ આપતું હતું....યોનિમાર્ગ ની અંદર ઘૂસેલી આંગળી ને સહેજ ઉપર ની તરફ દબાવતાં....ચરબી ની એક નાનકડી ગાદી જેવો ભાગ, જેને પાશ્ચાત્ય કામશાસ્ત્રીઓ G-spot કહે છે...ત્યાં જઈ અડક્યો.

અંદર નો એ સ્પર્શ...અવની માટે ઓચિંતો હતો...અવિનાશ ની આંગળીઓ વધી વધી ને તેની ચૂત ની હોઠ પર જ સીમિત ફોરપ્લે કરતા....પણ મયંકે જે રીતે યોની ની અંદર લગભગ સાતેક ઈંચ જેટલો હાથ અંદર નાખી આ અતિશય સંવેદનશીલ ભાગ ને સ્પર્શ્યો...ત્યારે તો તેના હોશ ઉડી ગયા...સળગતી આગ માં ઈથાઈલ આલ્કોહોલ નો સ્પ્રે થાય અને અગ્નિ ની જ્વાળા છુંકારો કરે તેમ અવની ની ઉત્તેજના ભડભડી ઉઠી...કમર થી શક્ય હોય તેટલું ઊંચકાયેલું શરીર સોફા પર કમાન આકાર રચતું હતું....બે મુઠ્ઠીઓ માં સોફા ના લેધર ના કિનારે ને ભીંસી....બંધ આંખે...તંગ બીડાયેલા જડબા સાથે દાંત કચકચાવતી અવની...નક્કી નહોતી કરી શકતી કે પરાકાષ્ઠા માં વધુ આનંદ રહેલો છે કે પરાકાષ્ઠા સુધી પહોચવાની સફર માં...

અવની ના યોની ના રસ થી લિપ્ત મયંક ની બે આંગળીઓ ચૂત માં ઘુસી અંદર બહાર થઇ રહી હતી જ્યારે તેનો અંગુઠો અવની ના ભગાંકુર પર ગોળાકારે ફરી તેની ઉત્તેજના માં ગુણાકાર કરી રહ્યો હતો...

“આઆઆઆઆઆહહહહહહહહહહહહહહ.......” દીવાનખંડ ની દીવાલો અવની ની ચરમસીમા ની ચીસ થી ગુંજી ઉઠી...ઓર્ગેઝમ ના ચરમસુખ ને સહન કરવાના અપૂરતા પ્રયત્નરૂપ તેનું શરીર ઝબરદસ્ત તરફડાટ કરતુ રહ્યું....એકાદ મીનીટ પછી એ તરફડાટે ધ્રુજારી નું સ્વરૂપ ધારણ કર્યું અને પછી અવની શાંત પડી ગઈ...ભરતી ઓસરી ગયા પછી ના શાંત સમુદ્ર કિનારા જેવી ભાસતી અવની ને મયંક જોઈ રહ્યો...તેની ચૂત માં થી પોતાની આંગળીઓ બહાર કાઢી તેણે બાજુ માં પડેલા નેપકીન વડે લુછી...પછી મન માં એક કુટિલ વિચાર આવતા તેણે એ આંગળીઓ સુંઘી...અવની ની યોની ની એ મદભરી સુવાસ મયંક ના નસકોરા વાટે તેના મગજ સુધી પહોચતા જ તેનું સમગ્ર મસ્તિષ્ક તરબતર થઇ ગયું....

અવની ને સોફા પર જ સુતેલી રહેવા દઈ તેણે ટીપોય પર પડેલો કોકટેલ નો ગ્લાસ ઉઠાવ્યો...અને પગ લાંબા કરી શાંતિ થી તેની ચુસકી મારતો બેઠો રહ્યો....

થોડી વાર પછી અવની ને પરાકાષ્ઠા ના નશા ની અસર હળવી થતા....તેણે આંખો ખોલી...બાજુ માં બેઠેલા મયંકે તેની સામે જોઈ એક વાત્સલ્ય સભર સ્મિત કર્યું....અવની સોફા ની ધાર પકડી ને ધીરે થી ઉભી થઇ...અને મયંક ના ખભા પર માથું ઢાળી ને તેની છાતી ના પર હાથ ફેરવવા લાગી...મયંકે હળવે થી અવની ના કપાળ પર ચુંબન કર્યું અને પછી તેના લહેરાતા કેશ માં પોતાની આંગળી ફેરવવા લાગ્યો...

અવની નો હાથ મયંક ની છાતી પર થી ફરતો ફરતો હવે તેની નાભી ઉપર ફરવા લાગ્યો...તેનું સમગ્ર ધ્યાન અત્યારે મયંક ના ખડેપગે ઉભેલા લન્ડ પર હતું....અવનીએ પોતાના હાથ ની બે આંગળીઓ ના ડગલા બનાવી ધીરે ધીરે ચલાવતા મયંક ના પુરુષાતન સુધી પહોચી ગઈ. મયંક ના શીશ્નાગ્ર ને અવની પોતાના આંગળીઓ ના લાંબા નખ થી છેડવા લાગી...ક્યારેક નાખ નખ ની ધાર લન્ડ ના ટોપકા થી લઇ ને તેના મૂળ સુધી ફેરવતી તો ક્યારેક કેરમ ના સ્ટ્રાઈકર ને મારતી હોય તેમ લન્ડ પર ટકોરા મારતી તેને વધુ ઉશ્કેરતી.

મયંક ને પણ આ ખેલ માં બહુ મજા આવી રહી હતી. તેણે હવે અવની ના માથા પર ફરતો હાથ આગળ નમાવી ને, તેના ખભા પર થઇ, તેના ડાબી બાજુ ના ખુલ્લા સ્તન સુધી લઇ ગયો...અને હળવે હાથે મસળવા લાગ્યો....અવની ક્યારેક મયંક નો હાથ પોતાના સ્તન પર થી દૂર હટાવવાનો અછડતો પ્રયત્ન કરતી અને વળી પછી મયંક ના લન્ડ સાથે મસ્તી કરવા લાગતી.

અવની સોફા પર થી ઉભી થઇ અને મયંક ના સમક્ષ, તેના બે પગ પહોળા કરી ફર્શ પર ઢીચણ ના સહારે બેસી ગઈ. તેણે પોતાનો ચહેરો મયંક ની જમણી જાંઘ પર એવી રીતે આડો ટેકવ્યો જેથી તે મયંક ના લન્ડ ને ઉપર થી નીચે સુધી જોઈ શકે. હવે તેણે હથેળી માં મયંક નો લન્ડ પકડ્યો અને ધીરે ધીરે ઉપર નીચે હલાવવા લાગી. મયંક હવે પોતાનું માથું સોફા પર ઢાળી છત ને તાકી રહ્યો. અવની ના હાથ નો સ્પર્શ તેને ઉત્તેજના ની ચરમસીમા તરફ ધીરે ધીરે લઇ જઈ રહ્યો હતો. તેના હાથ અને પગ ની આંગળીઓ અમળાઈ અમળાઈ ને આવનારા ચરમોત્કર્ષ ની છડી પોકારી રહી હતી. આ જ અવસ્થા માં થોડો સમય રહ્યા પછી...અચાનક મયંકે અવની નો હાથ પકડી લીધો...અવની એ તેની સામે જોયું તો મયંકે તેની સામે આંખ મિચકારી...

“લેટ અસ મેક ઇટ અ બીટ મોર ઇન્ટરેસ્ટીંગ..જસ્ટ વેઈટ” કહી મયંક સોફા પર થી ઉભો થયો અને ઝડપી ચાલે ચાલતો કિચન માં ગયો અને હાથ માં ઘેરા બદામી રંગ ની પ્લાસ્ટિક ની બોટલ લઇ બહાર આવ્યો. તે નજીક આવ્યો ત્યારે અવની તે બોટલ પર નું નામ વાંચી શકી... “હર્શેઝ” ની ચોકલેટ સીરપ ની બોટલ હતી તે....અવની ને અનુમાન લગાવવા માં વાર ન લાગી કે મયંક શું કરવા ઈચ્છતો હતો...

“આહ...હીયર ઇટ ઇઝ....પ્લેઝર મી એન્ડ યુ ટુ એન્જોય ધ ટેસ્ટ....” કહી મયંક પાછો સોફા પર પગ પહોળા કરી ફર્શ પર બેઠેલી અવની ને અડી ને બેસી ગયો. તેને સીરપ ની બોટલ ખોલી અને પોતાના ટટ્ટાર લન્ડ પર ચોકલેટ સીરપ રેલાવ્યું....મયંક ના ગૌર વર્ણ ના લન્ડ પર બદામી રંગ નું ચોકલેટ નું સીરપ અવની ને એટલું આકર્ષક લાગ્યું કે તેણે એક પણ ક્ષણ બગડ્યા વિના....લન્ડ પર થી ઉતારી વૃષણો તરફ જતા રેલાઓ ને જીભ વડે ચાટી ને સાફ કરવા લાગી....અવની ની ગરમાગરમ જીભ લન્ડ ને અડકતા જ મયંક ના શરીર માં એક ગજબ ની ઝણઝણાટી વ્યાપી ગઈ...તે આંખો મીંચી ને આ સ્પર્શ ના પળેપળ નો આનંદ લેવા લાગ્યો....અવની ની જીભ હવે લન્ડ ના મૂળ થી લઇ ને ટોપકા સુધી...ફરવા લાગી....ચોકલેટ સીરપ નું ટીપેટીપું ચાટી ને સાફ કરી નાખ્યા પછી....અવની એ મયંક ના લન્ડ નું ટોપકું મોઢા માં લીધું...અને વેક્યુમ પંપ થી ખેંચાતી હોય તેમ મોઢા માં શૂન્યાવકાશ રચી ને ટોપકું બે હોઠો વચ્ચે દબાવ્યું....૪૪૦ વોટ નો કરંટ લાગ્યો હોય તેમ મયંક ધ્રુજી ઉઠ્યો...તેણે અવની ની આંખો માં આંખ નાખી જોયું....મયંક ના લન્ડ પર ના પોતાના હોઠો ની પકડ ની ઢીલી કરી...અવની એ માદક સ્મિત કર્યું....અને વળી પાછી મયંક ના લન્ડ ને મોઢા માં લઇ ચૂસવા લાગી. ચોકલેટ સીરપ ની હળવી મીઠાશ તે હજી પણ અનુભવી શકતી હતી...અને એજ મીઠો સ્વાદ અત્યારે અવની ને મુખમૈથુન નો અત્યાધિક આનંદ પુરો પાડી રહી હતી.

મયંક નો ૭ ઈંચ લાંબો લન્ડ....પોણા ભાગ નો અવની ના મુખ માં અંદર સુધી ઘુસી ચુક્યો હતો...તેના તાળવા ની આંતરત્વચા નો ગરમ સ્પર્શ લન્ડ પર થતા જ મયંક ને અનેરા સુખ નો અનુભવ થયો. હવે તેણે પોતાના બંને હાથ વડે અવની નું માથું પકડી ને પોતાના લન્ડ પર વધુ દબાણ કર્યું....બાકી નો પા ભાગ નો લન્ડ પણ હવે અવની ના ભરાયેલા મુખ માં અંદર જવા પ્રયાસ કરવા લાગ્યો. એકાદ પળ માટે અવની નો શ્વાસ રૂંધાયો...પણ લન્ડ ચૂસવા ની અનુભવી અવની એ...મયંક નો લન્ડ ગળા સુધી અંદર સરકાવવા દીધો....અને પછી સિફત થી બહાર સરકાવી દીધો....વળી પાછી તે લન્ડ ને ઉપર નીચે કરી ને ચૂસવા લાગી....અડધો લન્ડ તેણે પોતાની હથેળી માં પકડી રાખ્યો અને બાકી નો લન્ડ લોલીપોપ ની જેમ ચુસતા ચુસતા તેણે બીજો હાથ મયંક ના અંડકોષો પર ફેરવ્યો..અને એક આંગળી મયંક ના ગુદામાર્ગ સુધી સરકાવી ને અંદર સુધી દબાવી...

પુરુષ ના વૃષણો થી લઇ ને ગુદા માર્ગ ની વચ્ચે નો ભાગ, જેને “પેરીનીયમ” કહે છે, તે અતિ-સંવેદનશીલ હોય છે. કામક્રીડા કે મુખમૈથુન કરતી વખતે...આ ભાગ ઉપર અનુભવી હાથો નું જરા સરખું પણ દબાણ પુરુષ નો આનંદ બમણો કરી શકે છે.

મયંક હવે બેકાબુ થઇ ગયો....અવની ની પકડ માં થી પોતાનો લન્ડ છોડાવી તે ઉભો થયો અને અવની ને પણ ખભે થી પકડી ઉભી કરી....વળી પાછો તે સોફા પર બેસી ગયો અને અવની ને સોફા પર પોતાના ખોળા પર એ રીતે બેસાડી કે અવની ની યોની તેના લન્ડ નજીક આવે. મયંક નો ઈશારો સમજી અવની એ પોતાના બંને પગ મયંક ને આજુબાજુ ગોઠવી ચૂત ના હોઠ એવી રીતે પહોળા કર્યા કે તે આરામ થી મયંક નો લન્ડ ગળી શકે....પોતાની આંગળીઓ માદક અદા થી ચાટી ને અવની એ મયંક નો લન્ડ પર ભીનો હાથ ફેરવી તેને લસલસિત કર્યો. ઉપર થી નીચે સુધી લન્ડ પર હાથ ફેરવી...તેણે પોતાની કમર ઉંચી કરી...અને મયંક નો લન્ડ તેની ચૂત ના બે ખુલ્લા હોઠ વચ્ચે ગોઠવ્યો. મયંક ને અવની ની ચૂત નો અંદર નો ગુલાબી ભાગ એકદમ સાફ દેખાતો હતો. વારંવાર ના સ્ખલન થી તેની યોની અંદર કામરસ થી તરબતર હતી...અવની ને ટેકો આપવા....અને તેની ચૂત માં લન્ડ નો પ્રવેશ આસાન બનાવવા...તેણે અવની ના બંને નિતંબ ની નીચે પોતાની એક એક હથેળી મૂકી તેનું વજન ઝીલ્યું...

અવની એ ગુરુત્વાકર્ષણ નો આશરો લઇ પોતાના શરીર ને ઢીલું છોડી દીધું....અને “ચપ્પ...” અવાજ કરી તેની ચૂત મયંક નો આખો લન્ડ એક જ ક્ષણ માં ગળી ગઈ....!! મયંક નો ૭ ઈંચ લાંબો લન્ડ અવની ના ગર્ભાશય ના મુખ ને અડી ગયો...
“આહ..” નો હળવો ચિત્કાર અવની ના મુખ માં થી સરી પડ્યો... એકાદ ક્ષણ માટે તે મયંક ના લન્ડ ને પોતાની ચૂત માં અનુભવતી રહી....શારીરિક કરતા પણ માનસિક સ્તરે...પોતાના પ્રથમ પ્રેમી ના અસ્તિત્વ ને શરીર ની અંદર અનુભવવાનો એહસાસ અનોખો હતો....મયંક ના હાથ તેના બંને સ્તનો પર ફરી રહ્યા હતા...તે સ્તનો પર હાથ ફેરવતા અવની ની કડક ઉભી નીપલો ને દબાવતાં દબાવતાં અવની ના ચહેરા ની નજીક ગયો. અવની એ તેના ગરમ હોઠ મયંક ના હોઠ પર ચાંપી દીધા....ગુપ્તાંગો નું સાયુજ્ય...સ્તનો નો સ્પર્શ અને એક દીર્ઘ ચુંબન....બંને માટે આ એક અવિસ્મરણીય ક્ષણ હતી...

અવની એ ચુંબન ની જ અવસ્થા માં ઉંચા નીચા થઇ સંભોગ ની સરૂઆત કરી....તેની યોની નો રસ રેલાઈ ને મયંક ને લન્ડ ને ચીકણો કરી રહ્યો હતો...આ ચીકાશ ના પરિણામે મયંક નો લન્ડ અવની ની ચૂત માં....નરમ માખણ માં છરી ફરી રહી હોય તેટલી સરળતા થી અંદર બહાર થઇ રહ્યો હતો.

આખરે બંનેવે ચુંબન તોડ્યું. અવની હવે પુરા જોશ થી મયંક ના લન્ડ પર કુદવા લાગી....જાણે કોઈ કાઉગર્લ માતેલા ઘોડા ની સવારી કરતી હોય તેમ...એક હાથ મયંક ના ખભા પર અને બીજો પોતાના વાળ માં ફેરવતા ફેરવતા તે મયંક ના લન્ડ ની સવારી કરવા લાગી.

“ઓહ યસ...ઓહ યસ...ઓહ યસ.....ફક મી...” ના ઉદગાર કરતી અવની પુરા જોશ થી મયંક પર કુદી રહી હતી. મયંક પણ નીચે થી કમર ઊંચકી ઊંચકી ને તેને સાથ આપતો હતો. સંસર્ગ ને વધુ રસિક બનાવવા...મયંકે પાસે પડેલી ટકીલા ની બોટલ ઉપાડી....અને અવની ના સ્તનો ની ઉપર ધીરે ધીરે રેડવા લાગ્યો....ટકીલા ના રેલા સ્તનો પર થી સરી અવની ની નીપલો પર થી ટપકતા હતા...મયંક અવની ની નીપલ ને નાના બાળક ની જેમ ચુસતા ચુસતા ટકીલા પીવા લાગ્યો.

આ જોઈ અવની ને જબરદસ્ત જોશ ચડ્યો. તેણે મયંક ના હાથ માં થી બોટલ રીતસર છીનવી લીધી....ખુલ્લી બોટલ મોઢે માંડી તે ૨-૩ ઘૂંટડા હલક નીચે ઉતારી ગઈ...ઉગ્ર શરાબ નો બળબળતો એહસાસ તે ગળા થી લઇ પેટ સુધી અનુભવી શકી....જો કે વાસના ની સળગતી આગ માં આ આસવ ના નશા નો કોઈ જ એહસાસ સુધ્ધાં તેને ના થયો.

મયંકે સમય વર્તી અવની ના હાથ માં થી બોટલ પાછી લઇ લીધી અને સોફા નીચે સરકાવી દીધી. મયંકે હવે અવની ને કમર થી બે હાથે પકડી અને સમાગમ નો દોર પોતાના હાથ માં લીધો...અવની ના સમગ્ર શરીર નો ભાર પોતાના હાથ થી ઉંચો નીચો કરી...મયંક હવે સંભોગ ને સંચાલિત કરવા લાગ્યો....

તેણે તે જ અવસ્થા માં અવની ને પકડી રાખી....અને ધીરે થી સોફા પર થી ઉભો થયો...આ દરમિયાન તેણે પોતાનો લન્ડ અવની ની ચૂત માં જ ઘુસાડેલો રાખ્યો....હવે તે ઉભી અવસ્થા માં હતો...અને અવની ના પગ તેની કમર ફરતે વીંટળાઈ ગયા હતા....અવની ને તેડેલી જ રાખી તે હવા માં ઉછાળી ઉછાળી ને અવની ને ચોદવા લાગ્યો...અવની એ પોતાનું માથું મયંક ના ખભા પર પાથરી દીધું. મયંક હવે તેને ચોદતા ચોદતા ધીમા ડગલે ચાલવા લાગ્યો. દીવાનખંડ નો પેસેજ વટાવી તેઓ હવે બેડરૂમ માં પહોચ્યા...

વિરાટ કદ ના કલાત્મક લાઈટો થી સુશોભિત...અને શ્વેત ચાદર થી આચ્છાદિત પલંગ પર મયંકે અવની ને પટકી દીધી. આમ કરવા માં તેનો લન્ડ અવની ની ચૂત માં “પુચ્ચ” અવાજ કરતો બહાર સરકી ગયો.
મયંકે પાસે પડેલો તકિયો ઉઠાવ્યો....અવની ની કમર ની નીચે ગોઠવ્યો....અવની ની ચૂત હવે ઉભરી ને મયંક સમક્ષ રજુ થઇ....એક ક્ષણ માટે ગુલાબી ભીની ચૂત ને તાકી મયંકે પોતાનું મોઢું અવની ની ચૂત પર દબાવી દીધું...અને પાગલ ની જેમ તેને ચૂમવા-ચાટવા લાગ્યો...તેની જીભ જાણે તેના લન્ડ થી પ્રેરિત થઇ હોય તેમ અવની ની ચૂત ની અંદર સુધી ઘુસી અંદર બહાર થવા લાગી. અવની કમર ઊંચકી મયંક ની હરકતો નું જાણે અભિવાદન કરી રહી હતી. બે-ત્રણ મીનીટ સુધી અવની ની ચૂત ચાટ્યા પછી મયંક બેડ પર ઢીચણભેર બેસી ગયો....અવની ના બે પગ પહોળા કરી પોતાના ખભર પર ગોઠવ્યા....તેનો લન્ડ અવની ની ચૂત ના મુખ પર ટેકવ્યો....અને એક જ ઝાટકે અંદર ઘુસાડી દીધો....

“યસ્સ્સ્સ..........” અવની ચિત્કારી ઉઠી....મયંક હવે એન્જીન ના પીસ્ટન ની ઝડપે અવની ને ચોદવા લાગ્યો....તેની રૂંવાટીદાર છાતી નું અવની ના સ્તનો પર થતું ઘર્ષણ...અવની ને પાગલ બનાવી રહ્યું હતું. વીસેક મીનીટ સુધી અવિરત ધક્કા માર્યા પછી મયંકે અવની ની ચૂત માં સ્ખલન કર્યું. ૭-૮ લાંબી પીચ્કારીઓ થી અવની ની ચૂત ઉભરાઈ ગઈ....વીર્ય તેની ચૂત માં થી બહાર દદડી બેડ ની ચાદર પર પાડવા લાગ્યું....

મયંક ઢગલો થઇ અવની ના શરીર પર પડ્યો....અવની મયંક ના માથા પર હળવે થી હાથ ફેરવતી ફેરવતી આ સુખમય ક્ષણો નો આનંદ ઉઠાવતી હતી....અતિશય થાકેલા મયંકે હળવે થી અવની ની ચૂત માં થી લન્ડ બહાર કાઢ્યો....તેણે ચૂત માં છોડેલું વીર્ય...એ સાથે જ અવની ની ચૂત માં થી રીસાવા લાગ્યું....મયંક અવની ની બાજુ માં જ આંખ મીંચી ને પડી રહ્યો. ૪-૪ પરાકાષ્ઠા પછી નો થાક....અને ઉપર થી દારુ નો નશો....અવની થોડીક જ મીનીટો પછી ઘસઘસાટ ઉંઘી ગઈ...

થોડી વાર પછી મયંક ઉઠ્યો. નાના બાળક ની જેમ નિર્દોષતા થી સુતી અવની ને માથે હાથ ફેરવ્યો અને પડખું ફરી...અવની ને પોતાના બાહુપાશ માં લઇ તે પણ સુઈ ગયો.

રણ ની એક બળબળતી બપોર....આભ માં થી સુર્ય અગનગોળા વરસાવી રહ્યો હતો...સોનેરી ધૂળ જેવી ક્ષિતિજ સુધી પથરાયેલી રેતી....અને તેની ઉપર ઉંટો ના સથવારે આગળ વધતો એક ખાનાબદોશ વણજારા નો કાફલો....લથડતી ચાલે ચાલતા પુરુષો...પાછળ સામાન લાદેલા ઉંટો ની સાથે, બાળકો ને પોતાના બુરખા ના કપડાં થી ઢાંકી ને ચાલતી સ્ત્રીઓ. તદ્દન નીરસ વાતાવરણ માં ભરાતું એક એક ડગલું...જાણે પરાણે જીવાઈ રહેલી ઝીંદગી ના ભાર ના પ્રતિક રૂપ હતું... એ કાફલા માં ચાલતી એક અત્યંત ખુબસુરત આંખો ધરાવતી યુવતી...જેનો આખો ચહેરો કાળા બુરખા વડે ઢંકાયેલો હતો... પવન ના સૂસવાટા સાથે ઉડતા રેતી ના કણ પણ આ સુંદરી ના નયન ના તેજ પુંજ ને ઝંખવી નહોતા શકતા... એક અકથ્ય ભાવ હતો તે આંખો માં...ન સુખ ન દુખ...ન શાંતિ ન અજંપો. બાપે વસ્તુ સમજી ને વેચી દીધેલી પોતાની જાત ને પ્રેમી ના વિરહ ની આગ માં ધીરે ધીરે શેકી...કાં તો ખતમ થઇ જવાની...અને કાં તો પથ્થર જેવી મજબુત થઇ જવાની....અદમ્ય ઈચ્છા નો ભાવ હતો તે આંખો માં... પોતાને ખરીદનાર આકા ની પાછળ અનિચ્છાએ દોરાઈ રહેલી આ યુવતી ને આ રેગીસ્તાન માં મદદ કરી શકે તેવું કોઈ જ દેખાતું નહોતું. અંતે....ઉપર આભ તરફ...પોતાને આ ઝીંદગી બક્ષનારા ખુદા તરફ મીટ માંડી....અને જાણે મદદ માટે મુક-પોકાર કર્યો.... ત્યાં જ અચાનક આકાશ માં ગર્જના થઇ....ઓચિંતા નો વંટોળિયો ઉડ્યો...અને રેતી ને દોહી વિરાટ સ્વરૂપ ધારણ કર્યું...એ વંટોળિયો ધીરે ધીરે આ કાફલા તરફ આગળ વધ્યા....રેતી ના બવંડર ને ચીરતો એક શ્વેત પાણીદાર અરબી ઘોડો અને તેનો સવાર નીકળ્યા... ખબ-ખબ અવાજ સાથે રેતી ઉડાડતો અશ્વ દોડી ને કાફલા તરફ આગળ ધસ્યો... સવાર શ્વેત વસ્ત્ર ઉપર અરબી પાઘડી પહેરી...પોતાનું મોઢું...પાઘડી ના છેડા થી ઢાંકી...ફક્ત આંખો ખુલ્લી રાખી....હાથ માં નગ્ન તલવાર લઇ ઝડપ થી આવ્યો.... એ યુવતી ને ઈશારો કરી ઘોડા પર બેસી જવા કહ્યું... ઘડી પહેલા ઉપરવાળા ની ઈબાદત કરતી આ યુવતી ને ખબર ના પડી કે ઓચિંતા નું આ શું થયું.... સવાર તેને ક્યાં લઇ જવા ઇચ્છતો હતો..!! જો કે આ દોજખ માં થી બહાર જવા મળે તો તે કોઈ ની પણ સાથે જવા તૈયાર હતી.. તેવા માં જ ઘોડેસવારે પોતાના ચહેરા પર થી કપડું હટાવ્યું... યુવતી ની આંખો પહોળી થઇ ગઈ...આ તો તેનો પ્રેમી..!! એક જ ઝાટકે તે સવાર નો હાથ પકડી ને ઘોડા પર ચડી ગઈ...અને સવાર ઘોડો વાળવા લાગ્યો ત્યાં સામેજ.... તેને ખરીદનાર વણજારો...હાથ માં શમશેર લઇ ઉભો હતો.... ખભા થી વાળી ને જોર થી તેણે યુવતી ના પ્રેમી એવા આ ઘોડેસવાર પર શમશેર ફેંકી અને ત્યાં જ..................

“યે દૂરિયાં.....” ની ધૂન કયાંક ગુંજી ઉઠી....અને સાથે આખું અસ્તિત્વ ઝણઝણાવી મુકે તેવી ધ્રુજારી...જાણે ધરતીકંપ્ આવ્યો હોય....

અવની ની આંખ અચાનક ખુલ્લી..... પાસે પડેલો તેનો આઈફોન વાગી રહ્યો હતો...શરીર ને સહેજ પણ હલાવ્યા વગર તેણે હાથ લાંબો કર્યો... અવિનાશ નું નામ જોયું...અને ઉપાડવા ગઈ તે પહેલા જ ફોન કટ થઇ મિસકોલ થઇ ગયો....આ ચોથો મિસકોલ હતો અવિનાશ નો તે જોયા છતાંયે...અવની એ સામી રીંગ ના કરી.... વળી પાછી તે આંખ મીંચી સુવાનો પ્રયત્ન કરવા લાગી...જાણે અધૂરા રહેલા સપના માં શું થયું તે જાણવા ની ઈંતેઝારી હોય તેમ...પણ લાખ પ્રયત્ન છતાં ના ઊંઘ આવી કે ના દેખાયું અધૂરું સ્વપ્ન...તેના માથા માં ઝબરદસ્ત સણકા વાગી રહ્યા હતા...પોપચાં એટલા ભારે થઇ ગયા હતા કે પ્રયત્નપૂર્વક ઉંચા કરવા પડતા હતા.... રણ ના સ્વપ્ના અને રાત ની ઘટના માં થી શું વધુ વાસ્તવિક હતું તે નક્કી કરવાની પણ તાકાત નહોતી મગજ માં... જાગૃત થવા ના થોડા વ્યર્થ પ્રયત્નો કરતા કરતા તે વળી પાછી સુઈ ગઈ....

“ગુડ મોર્નિંગ.....” અવની સંભાળતી હતી પણ આંખ નહોતી ખોલી શકતી...

“હેલો...અવની...ઈટ્સ આફ્ટરનૂન...” મયંક નો અવાજ હતો તે... અવની એ ઝડપ થી આંખો ખોલી....પોપચાં પર મણ-મણ નો ભાર હોય તેટલો પ્રયત્ન કરવો પડ્યો તેને...

ડાર્ક-બ્લુ કલર ની ટી-શર્ટ ની નીચે ખાખી ચીનોસ પહેરી ઉભેલો મયંક એટલો સોહામણો લાગતો હતો કે અવની નવેસર થી તેના પ્રેમ માં પડી ગઈ...તેના હાથ માં કાચ નો ગ્લાસ અને ચમચી હતા..

“વેક અપ...આઈ નો...તને હોરિબલ હેંગઓવર હશે....કમઓન...આ પી લે...” ચમચી થી ગ્લાસ્ માં નું પાણી હલાવતા મયંકે અવની સામે ધર્યો...

મહાપ્રયત્ને અવની ઉભી થઇ....તેનો હાથ તેના માથા પર ગયો....કોઈ જાણે માથા પર જોરદાર પ્રહાર કર્યો હોય તેવો દુખાવો થતો હતો...આ પહેલા તેણે કદી આટલી માત્રા માં શરાબ નહોતો પીધો એટલે હેંગઓવર નો આ પ્રથમ અનુભવ હતો તેના માટે...

તેણે મયંક ના હાથ માં થી ગ્લાસ લીધો...અને ઘૂંટડા ભરવા લાગી...પાણી માં ડીસ્પ્રીન જેવી કોઈ દવા ભેળવેલી હતી. ગ્લાસ પુરો કરી તેણે મયંક ને પાછો આપ્યો. મયંકે તેની સામે જોઈ સ્મિત કર્યું. અવની તેની આંખો માં આંખ નાખી એકાદ ક્ષણ માટે જોઈ રહી...અને પછી નીચું જોઈ ગઈ.

“આઈ હેવ અ પ્લાન ફોર ધ વિકેન્ડ....યુઝ ધ ગેસ્ટરૂમ એન્ડ ગેટ રેડી...હું થોડા કોલ્સ પતાવી દઉં...આફ્ટર હાફ એન આવર આઈ વિલ સી યુ ઇન ધ ડ્રોઈંગ રૂમ...” મયંકે ચપટી વગાડતા કહ્યું...અને રૂમ માં થી બહાર નીકળી ગયો.

અવની કેટલીયે વાર સુધી શૂન્યમનસ્ક બેસી રહી...નશો ઉતર્યા પછી કાલ ની ઘટના નું પૃથક્કરણ કરતા...તેના મગજ માં વિચારો નો વંટોળ ફૂંકાયો હતો..લગ્નેત્તર સંબંધ નો આ પહેલો મોકો હતો અવની માટે...કદાચ નશા ની હાલતે તેને ત્યારે કોઈ જ પ્રકાર ના વિચારો આવવા ન દીધા...પણ અત્યાર ની અસમંજસ ભરી પરિસ્થિતિ ને અવની ઈચ્છવા છતાં રોકી ના શકી...

જે કઈ પણ થયું એ શું અયોગ્ય હતું? શું તે ચારિત્રહીન હતી? શું તે પોતાનો પત્નીધર્મ ચુકી હતી?

એક પછી એક ધડાધડ તેનું મન પ્રશ્નો ફેંકવા લાગ્યું...

અવની ને લાગ્યું કે તે ચારિત્રહીન તો નહોતી જ...કારણ કે લગ્ન બાદ આજ સુધી ક્યારેય કોઈ પુરુષ પ્રત્યે ના તેને કોઈ આકર્ષણ જનમ્યું હતું...કે ના તેણે કોઈ ની સાથે કોઈ પણ જાત ની છૂટ લીધી હતી...મયંક નું અસ્તિત્વ તેના જીવન માં અવિનાશ થી પહેલા આવ્યું હતું...તે મન થી તેને પોતાનો માની ચુકી હતી..અવિનાશ સાથે ના લગ્ન તો ફક્ત પરિવાર ની ઈચ્છા અને વિધિ ના વિધાન ના સ્વરૂપે તેણે સ્વીકારી હતી...એવું નહોતું કે તે અવિનાશ ને નહોતી ચાહતી...પણ પોતાના ઇચ્છિત વ્યક્તિ સાથે જો તે થોડોક સારો સમય વિતાવવા માંગતી હોય તો તેમાં કશું ખોટું કે અજુગતું નહોતું...ખાસ કરી ને ત્યારે કે જ્યારે અવિનાશ ને તે પોતે આ પ્રકાર ની છૂટ આપી ચુકી હતી...અને અવિનાશે પણ વાત વાત માં અવની ને આવી જ છૂટ આપી હતી...નહોતી એ પોતાના પતિ ને તરછોડવાની...કે નહોતી તેની ઈચ્છા વિરુદ્ધ કઈ કરવાની...અવની ને લાગ્યું કે આમ કરવા માં તેનો પત્નીધર્મ પણ ભંગ નહોતો થતો. આ તો બસ...થોડા દિવસ મનગમતી વ્યક્તિ સાથે સાહચર્ય પામવાની પોતાની ઈચ્છા સંતોષવા પૂરતું જ સીમિત રહેવાનું હતું. કદાચ જૂની વાસનાઓ આ રીતે બહાર નીકળી જાય તે તેનું આગામી જીવન કોઈ પણ પ્રકાર ના વસવસા વગર જીવી શકે.

ReplyQuote
Posted : 14/10/2011 3:41 am
 Anonymous
(@Anonymous)
Guest

મનોમન દરેક પ્રશ્ન ના ઉત્તર શોધતી જતી અવની ધીરે ધીરે હળવાશ અનુભવવા લાગી. તે બેડ પર હજી પણ અનાવૃત અવસ્થા માં ચાદર ઓઢી ને સુતી હતી...આજુ બાજુ નજર કરતા તેને બાજુ માં તેની બેગ તથા કાલ રાત ના વ્યવસ્થિત ગડી વાળેલા તેના કપડાં પડેલા દેખાયા. રાત ના આ કપડાં તેણે દીવાનખંડ માં સોફા પર જ ઉતારી દીધા હતા...મયંકે અવની માટે આ કપડાં અહી મુક્યા હતા. ક્ષણભર માટે તેને મયંક માટે અહોભાવ થઇ આવ્યો.

તેણે કપડાં હાથ માં લીધા તો તેમાં થી તેની સફેદ રંગ ની પેન્ટી નીચે સરકી પડી...અવની એ પેન્ટી હાથ માં ઊંચકી તો યોની ના હોઠ જ્યાં અડકે તે પેન્ટી નો ભાગ...સુકાયેલા યોની રસ ના લીધે કડક લાગતો હતો. મયંક તેની આવી પેન્ટી લઇ ને અહી મૂકી ગયો એ એહસાસ થતા અવની શરમ થી લાલ થઇ ગઈ.

શરીર પર ચાદર વીંટી તેણે કપડાં તથા બેગ હાથ માં લીધા..બેડરૂમ ની સામે ના ગેસ્ટરૂમ માં તે ગઈ અને બારણું બંધ કર્યું. શરીર પર વીંટેલી ચાદર ફગાવી તે સંપૂર્ણ નગ્ન થઇ બાથરૂમ માં પ્રવેશી...બાથટબ પાણી થી ભરેલો હતો...અને અંદર નાખેલા સુવાસિત દ્રવ્યો ની સુગંધે તેનું મગજ તરબતર કરી નાખ્યું. તે હળવે થી બાથટબ માં બેઠી....અને પાછલી રાત ના મધુર સંસ્મરણો ને વાગોળતી, પોતાના અંગો ને પંપાળવા લાગી..

એવા માં તેના મોબાઈલ ની રીંગ વાગી....

બાથટબ માં શાંતિ થી આડી પડેલી અવની ની તંદ્રા તૂટી. પાસે પડેલો ફોન તેણે ટોવેલ થી હાથ કોરા કરી ને લીધો. ફોન પર અવિનાશ હતો.

“ક્યાર નો ફોન કરું છું તને..!!” અવિનાશ રોષ ભર્યા અવાજે બોલ્યો...

“હું સુતી હતી...” અવની અકળાઈ ગઈ...

“અરે પણ...ચલ છોડ....મેં તારા ઘરે ફોન કર્યો તો ખબર પડી કે તું મયંક ભાઈ ના ઘરે ગઈ છું...”

“તને ખબર હતી કે હું અહી છું તો મયંક ભાઈ ના ફોન પર કોલ કરી દીધો હોત તો...”

“મેં પહેલા વિચાર્યું પણ પછી થયું કે તે પૈસા ની વાત કરી હોય ને ભાઈ મને એ વિષે વધુ પૂછે તો....”

“સાલો કાયર..” મન માં બોલી અવની...પૈસા માંગવા પત્ની ને આગળ ધરી દીધી...અને પોતે ફોન પર પણ સામનો કરતા અચકાય છે...

“કેમ છે તું..?” મન માં થી કડવાશ ખંખેરી અવની બોલી

“હં....ફાઈન...તું કેમ છે? ક્યારે આવી ભાઈ ના ઘરે?”

“કાલે રાત ના....મયંકભાઈ આગ્રહ કરે છે કે એકાદ દિવસ રોકાઈ જાઉં...એમ પણ વિકેન્ડ છે એટલે એ ઘરે જ છે...” અવની ને મયંક સાથે અનિચ્છાએ “ભાઈ” નું સંબોધન કરવું પડ્યું

“તે પેલી વાત કરી?” અવિનાશ ધીરે રહી ને મુદ્દા પર આવ્યો..

“ના....કાલે રાત ના મોડું થઇ ગયું હતું....એટલે હવે મોકો જોઈ વાત કરીશ..”

“જેટલું બને તેટલું જલ્દી કર અવની....હવે વધારે મોડું કરવું પાલવે તેમ નથી...”

“હા હા....કરી લઈશ....” અવની ને વધુ કઈ બોલવાનું ના સુઝ્યું..

“યુ નો...રાત ના મને ઊંઘ નથી આવતી...”

“મારા વગર ઊંઘ નથી આવતી કે ટેન્શન ના લીધે?” અવની એ પૂછ્યું

“ઓહ...હા...આઈ મીન...બંને કારણો છે...” અવિનાશ ઝંખવાઈ ને બોલ્યો...

“હમમમ..”

“મિસ યુ ડાર્લિંગ...” અવિનાશ બોલ્યો

“મિસ યુ ટુ...” અવની એ ફોન મુક્યો

અવિનાશે ફોન મૂકી એક સ્મિત કર્યું....અને પાસે સુતેલા નગ્ન રિયાભાભી ની સોડ માં ભરાઈ ને....એક હાથ ભાભી ના ખુલા સ્તન પર રાખી ને...સુઈ ગયો...!!!

અવની અને અવિનાશ ની ફોન પર વાત થઇ તેના એક દિવસ અગાઉ.....અવિનાશ રિયાભાભી ના ઘરે વડોદરા આવ્યો હતો. અવની ના અમેરિકા ગયા પછી દરરોજ ફોન પર લાંબી લાંબી વાત કરી બંને એક બીજા ને ઉત્તેજિત કરતા હતા... મળવાની અદમ્ય ઈચ્છા ને અવિનાશ કામ ની બોજ નીચે દબાવી રાખતો. હોસ્પિટલ ને સાવ છુટ્ટી નહોતો મૂકી શકતો... પણ વિકેન્ડ આવતા જ તેણે બધા કામ બાજુ પર મૂકી વડોદરા તરફ પ્રયાણ કર્યું.

રિયાભાભી અને તેની વચ્ચે હવે કોઈ જ પડદો રહ્યો નહોતો. છેલ્લે બાથરૂમ માં જે રીતે તેમણે પોતાનું વસ્ત્રહીન શરીર અવિનાશ ને દેખાડ્યું...અને પછી હાથે થી હલાવી સ્ખલન કરાવ્યું....તે પછી...સંભોગ માત્ર એક ઔપચારિકતા પુરતો જ બાકી હતો. છતાંયે...અવિનાશ ના લન્ડ ને પોતાની ભુખી ચૂત ની અંદર સુધી અનુભવવા માટે ભાભી તડપતા હતા...અને અવિનાશ ની હાલત પણ કઈ બહુ જુદી નહોતી. અવની ની ગેરહાજરી માં રોજીંદા સેક્સ નો અભાવ વર્તાતો હતો....નેહા નો કોઈ અતો-પતો નહોતો...અને આ બાજુ રોજ રાત પડે ભાભી સાથે ની ગરમાગરમ વાતચીત....અવિનાશ હવે ભાભી ની ચૂત ના ઊંડાણ ને માપવા બેકરાર બની ગયો હતો.

રિયાભાભી ના ઘરે પહોચ્યા પછી....ના કોઈ વાતચીત થઇ કે ના કોઈ પૂર્વ કામ ક્રીડા...જનમ જનમ ના તરસ્યા હોય તેમ અવિનાશે રિયાભાભી ને ઊંચક્યા અને બેડરૂમ માં લઇ ગયો. એક બીજા ને અંગો ને દબાવવા મસળવા માં વસ્ત્રો ક્યારે ઉતરી ગયા તેની ખબર પણ ના પડી. અવિનાશે તેનો ફળફળતો લન્ડ ભાભી ની ગરમ ભીની ચૂત માં નાખી દીધો. ના તેણે સ્તન દબાવ્યા કે ચૂસ્યા...ના ભાભી ની યોની ને ચાટી કે ના કરી બીજી કોઈ હરકત....ભૂખ્યા તરસ્યા માણસ સામે ભોજન પીરસવા માં આવે તો પણ તે પહેલા પાણી પીશે... તેમ આ બંને લિંગ-યોની ના ઘર્ષણ ને પ્રાથમિકતા આપી પહેલા તેમને સંતોષવાનું ઉચિત સમજી પહેલા એ જ કર્યું.

દસ પંદર ઝટકા માં જ ઉત્તેજિત અવિનાશ નું સ્ખલન થઇ ગયું....ભાભી ની ભુખ જોકે સંતોષાઈ નહોતી...તેમણે અવિનાશ ને ચત્તો સુવડાવ્યો અને તે અવિનાશ ની ઉપર આવી ચડ્યા. અવિનાશ નો વીર્ય ઓકતો લન્ડ...તેમણે પકડી વળી પાછો તેમની યોની માં ઘુસાડ્યો...અને કોઈ પાગલ પ્રાણી ની જેમ તેમની યોની અવિનાશ ના લન્ડ પર ઉંચી નીચી કરતા રહ્યા. અવિનાશ તો ક્યારનો ઠંડો પડી ચુક્યો હતો...અને ભાભી ની આ આવેશસભર હરકતો ને દિગ્મૂઢ થઇ જોઈ રહ્યો હતો.

પાંચેક મીનીટ આમ કર્યા પછી ભાભી પણ સ્ખલિત થઇ ગયા અને અવિનાશ ની છાતી પર માથું રાખી સુઈ ગયા. અવિનાશ અહી આવ્યો ત્યાર થી અત્યાર સુધી બંને વચ્ચે હજી કોઈ શબ્દો ની પણ આપ-લે નહોતી થઇ...અને જરૂરી પણ નહોતી.

વાસના નું ભૂત માથા પર થી ઉતરતા જ અવિનાશ ને પૈસા ની વાત યાદ આવી અને તેણે અવની ને ફોન કર્યો. અવની અને અવિનાશ...એક બીજા ની ભિન્ન વિજાતીય પાત્રો સાથે ના સમાગમ ની તૃપ્તિ થી